Vervolg weblog
Kijk hieronder voor nog meer blogs (de pagina's gaan van oud naar nieuw)!
blog recent
blog 2 - blog 3 - blog 4 - blog 5- blog 6 - blog 7 - blog 8 - blog 9 - blog 10
Efteling (23 mei)
Weer een week voorbij, weer een week met wat gebeurtenissen dus weer tijd voor een nieuwe weblog! Deze week zijn we namelijk naar de Efteling geweest. Begin van dit jaar hebben we gratis kaartjes voor dit pretpark ontvangen dus al waren we eigenlijk niet van plan te gaan de komende tijd (we zijn de laatste jaren immers bijna ieder jaar geweest) deze kaartjes konden we natuurlijk niet laten liggen, hihi. M’n maatje ging ook gezellig mee dus voor haar hebben we via Arimiles kaarten gekocht, lekker goedkoop daggie uit dus!
De voorspellingen deze week waren heerlijk dus we hadden dit weekje goed uitgekozen! We vertrokken al vroeg in de ochtend om er op tijd te zijn en raad eens... Geen enkele file! We waren er dus al binnen anderhalf uur net iets na de opening. Kortom we hadden nog een mooie maar vooral ook lange dag voor de boeg!
Eenmaal binnen besloten we te beginnen met het Sprookjesbos. Hier stond namelijk een nieuwe ‘attractie’ genaamd de Sprookjesboom (naar het gelijknamige programma en de musical). Nou en wat is die mooi en leuk gemaakt zeg! Echt ik kan me zo voorstellen dat ik dat als kind echt helemaal geweldig zou vinden. Hij was levensecht en net zoals in de tekenfilm dus ook heel herkenbaar. Nee echt heel leuk gedaan!
Na het bos gingen we maar meteen door naar de mooiste attractie van het park... De Droomvlucht! Daar zagen we ook de attractie (of eigenlijk arena/dorp) in aanbouw Ravelijn. Ziet er veelbelovend uit hoor. Maar goed mijn moeder had niet echt zo’n puf voor de Droomvlucht (hoogtevrees) dus m’n maatje en ik gingen alleen in deze attractie. We waren erg bang voor een lange rij maar binnen nou ik schat zo’n 3 minuten waren we al binnen. Heerlijk dus! Ondertussen heeft m’n moeder genoten van een echte Bosse bol dus die heeft het ook helemaal naar haar zin gehad, hihi.
Na de Droomvlucht volgde de rest van het park. Helaas was de Pagode dicht dus daar konden we niet in maar goed met m’n moeders hoogtevrees op het moment was dat toch niet zo een heel goed idee geweest waarschijnlijk, hahaha. Er stonden nergens rijen dus het was heerlijk doorlopen, alleen de irritante schoolkids (oftewel grote groepen jongeren) tussendoor waren iets minder gezellig. Vooral sommige jongetjes die dan maar tegen elkaar bleven schreeuen ‘Ik maak je af’ en dat soort dingen... Zo irritant! Ja en er was nog een klein jongetje (ook met zo’n grote groep) die zomaar opeens naar baby gansjes begon te schoppen! Nou daar kan ik me zo kwaad om maken! Heb er dus ook echt wel wat van gezegd hoor want dat soort kinderen, nee die kan ik echt niet begrijpen...
Maar goed tegen de middag (tja toen hadden we al het halve park gehad aangezien het zo rustig was) zijn we even wezen kijken bij de Vliegende Hollander. Ik ben niet zo een thrillseeker, of helemaal niet eigenlijk (die lift in Disneyland was eens maar nooit weer) dus voor mij bleef het bij kijken alleen maar gelukkig begreep mijn maatje dat helemaal. Was wel leuk om te zien hoor, al die gillende mensen. Hahaha LOL! Maar ja toen kreeg ik een hypo, dus dat was iets minder. Tijd voor een stop dus! We zijn dus maar even wat gaan eten waar we allemaal ook wel aan toe waren ondertussen. Na wat te hebben gegeten en gerust ging het gelukkig weer wat beter dus konden we verder op naar de Fata Morgana.
En toen was het alweer middag en hadden we alweer bijna het hele park gezien. Alleen nog de PandaDroom en het 2e deel van het Sprookjesbos. Als eerste de PandaDroom dus maar die toevallig deze week onder handen was genomen. Nou en dat was wel te merken hoor... Poeh zeg dat was niet een beetje druppelend water uit het plafond maar een hele regenbui, hahaha! Maar wel weer erg leuk hoor. Helaas begon ik toen wel aan mijn lichaam te merken dat die er genoeg van had. Mijn enkels kon je niet meer zien en lopen ging al helemaal niet meer. Even een schoenwissel dus maar om m’n voeten een beetje te ontzien en toen op naar het Sprookjesbos (deel 2)...
Ja het is me gelukt een foto te maken van m’n moeder, leuk is die geworden hè?!
Maar na dat Sprookjesbos was ik wel echt op hoor, ik kon niet meer! Na uiteindelijk naar de auto te zijn gestrompeld kon ik dus eindelijk gaan zitten. Heerlijk, althans dat dachten we? Nou niet dus!
Over de terugreis hebben we in totaal 3 uur gedaan, 3 UUR! Och wat was dat vreselijk zeg. We hadden de file-informatie alvast online bekeken en besloten een nogal originele route te rijden om zoveel mogelijk files te omzeilen. Nou tot aan Utrecht ging het goed maar daarna... Nou en toen eenmaal voorbij Amersfoort ging het ook wel weer maar toen miste we een afslag en kwamen we weer in de file terecht. Uiteindelijk zijn we dus maar via Ijsselmuiden en Kampen gereden en waren we dus na 3 uur thuis (de tijd viel overigens nog mee omdat we in de middag al waren begonnen aan de terugreis dus rond etenstijd waren we alweer thuis). Nou en toen had ik wel weer genoeg van al dat zitten hoor, poeh zeg m’n voeten waren er al aan en nu was m’n rug ook helemaal niks meer. En m’n maatje kon ook echt niet meer, sowieso waren we al helemaal kreupel van al dat zitten in die auto maar zij bleek ook nog een soort van allergische reactie op haar rug te krijgen opeens dus zij verging de hele weg ook nog eens van de jeuk. Kortom we waren dolblij om weer thuis te zijn!
Vraag me niet hoe ik mijn voeten daar op heb gekregen, dat willen mensen echt niet weten hahaha!
Maar het was een super dag hoor, ik heb genoten (zoals wel te zien is hieronder)! Het was heerlijk rustig en super weer voor een pretpark dus echt een top dag! En zoals ik altijd al zeg dan is dat me altijd wel al die pijn en bulten achteraf waard (gewoon goed uitrusten dus komende week)...
Lady GaGa (16 mei)
Gisteren, tja... Poeh zeg wat een dag! Mensen die op mijn Hyve kijken weten er al van... Wat een tegenslag zeg! Maar goed. Gisteren gingen we naar het concert van Lady GaGa! Met hoge verwachtingen natuurlijk, hihi. Maar... De dag begon al niet echt geweldig.
Om te beginnen ging mijn moeder in de middag mijn oma ophalen want de honden konden natuurlijk niet al die uren alleen blijven hier dus zij zou oppassen. Nou even heen en weer rijden, zeg zo’n 10 minuten dat dat duurt. Nou niet dus want bij het starten bleek de auto het niet goed meer te doen! Dat ding is nu zo’n 4 ½ jaar oud en de laatste tijd hebben we steeds meer ellende ermee, geen pretje. Maar goed nu wat er nu dus aan de hand was dat (wij hebben een automaat) als je ‘m in ‘drive’ zette hij er gewoon uitschoot en je dus opeens niet meer verder kon rijden. M’n moeder dus de garage gebelt maar ja daar kunnen we pas maandag terecht dus we moesten nog dat hele eind rijden met een auto die dus niet voor de volle 100% naar behoren functioneert.
Maar goed uiteindelijk zijn we vertrokken en waren we op weg en deed de auto het, gelukkig! Nou we hebben nog even onderweg wat gegeten (vroeg avondeten zeg maar) en rond 17u waren we bij het stadion (Gelredome). Dus toen gingen we de spullen overpakken in onze tassen die we mee naar binnen zouden nemen. En wat blijkt... Vlak voor vertrek heeft mijn moeder mij geprikt en dan stopt ze altijd de prikspullen in haar tas. Dit doen we al bijna 10jr lang zo dus is gewoon automatisme. In mijn tas kunnen de spullen namelijk niet aangezien deze erg zwaar zijn en ik simpelweg dat gewicht gewoon niet al die uren aan m’n nek kan hebben hangen (en m’n tas is er ook nog eens te klein voor). En m’n moeder prikt toch altijd (aangezien vanwege mijn chronische trillen ik dit ook niet goed zelf kan) dus dat is wel zo handig. Maar... De prikspullen lagen nog op tafel in huis, ze was ze vergeten bij het inpakken van haar tas. Normaal gesproken vraag ik altijd of ze alles mee heeft maar mijn prikspullen gaan altijd zo automatisch mee dat ik daar zelfs nooit meer naar vraag. Had ik dus beter wel kunnen doen in dat geval want nu zat ik dus met een heel groot probleem... Ik mocht dus de rest van de avond niks meer eten en/of drinken want als ik te hoog zou komen dan konden we daar dus niks tegen doen. Fijn begin van het concert!
Maar dat was nog niet genoeg tegenslag hoor! Nee... Eenmaal binnen gingen we namelijk even kijken naar onze plaatsen. Het voorprogramma begon weliswaar pas om 19.30u en de show zou niet voor 20.30u starten maar we wilden natuurlijk toch even weten waar we zouden zitten de hele avond. We hadden de dag dat de kaartverkoop begon de hele ochtend aan de lijn gehangen voor kaartjes en we zouden de best beschikbare zitplaatsen krijgen (de duurste kaartjes, op de VIP tickets na dan). Nou niet dus! Eenmaal daar bleken we namelijk op de allerlaatste, maar belangrijker nog hoogste rij te zitten van het stadion. Rij 7 was dat, want ja boven de trap begonnen ze opeens weer met vanaf 1 te tellen... Echt ongelofelijk, en daar hadden wij dan zoveel geld voor neergeteld! Oké de stoelen waren lekker zacht maar het zicht was vreselijk. Maar dat was nog niet eens het allerergste. Het allerergste namelijk is dat mijn moeder hoogtevrees heeft, hele erge hoogtevrees heeft... Toen wij dus eenmaal de trap op waren en even op onze stoelen zaten begon ze helemaal bleek weg te trekken met haar ogen dicht en was ze als een idioot aan het trillen! Ze durfde niet meer vooruit of naar beneden te kijken en durfde al helemaal niet meer op te staan! Zaten we daar, bovenin een stadion op tientallen meters hoogte en mijn moeder durfde geen stap meer te verzetten. Echt het lijkt net een slecht verhaal maar echt zo begon onze avond en het concert was nog niet eens gestart! Nou uiteindelijk na lang inpraten heb ik m’n moeder na beneden gekregen maar ja die ging natuurlijk absoluut niet meer die trap op, laat staan daar een heel concert zitten (wat pas over anderhalf uur begon, het voorprogramma dan). Er moest dus een oplossing komen...
Zie hier onze zitplaatsen... Het lijk mee te vallen maar kijk maar naar de overkant, wij zitten net zo hoog als die daar op de bovenste rij!
Uiteindelijk toen het weer wat beter ging met m’n moeder zijn we op zoek gegaan naar een leidinggevende binnen Gelredome om te klagen over onze plaatsen. Nou en dat moet ik ze wel geven hoor, wat een service daar! We werden meteen doorverwezen naar een leidinggevende en deze begreep ons verhaal compleet (blijkbaar hoorden ze deze klacht heel regelmatig). We kregen dus nieuwe plaatsen! Helemaal vooraan bij de tribunes bleken de eerste 2 rijen gereserveerd te zijn voor dit soort gevallen. Oftewel we mochten dus plaats nemen op rij 2 in het midden van de tribune ongeveer een meter boven de grond. Echt super plaatsen dus! Echt zoveel beter als die daarboven en vooral ook zoveel lekkerder voor m’n moeder! Geregeld dus...
Zie hier onze zitplaatsen die we uiteindelijk kregen. Veel dichter bij de grond gelukkig!
Maar toen het voorprogramma... Denk je alle tegenslag gehad te hebben krijg je dit! Semi Precious Weapons heette ze (en dat hebben we gehoord hoor, zeker 50 keer tijdens hun optreden hahaha). Nou echt eerlijk waar ik heb nog nooit zo een vreselijk slecht voorprogramma gezien, ongelofelijk gewoon! Ze zeiden zeker in iedere zin 1 of meerdere keren ‘Fuck’ of een variant daarvan en de muziek... Nou dat kon je niet eens muziek noemen! Een paar muziekinstrumenten die volledig willekeurig van elkaar ingezet werden en een man die stond te krijgen in z’n blote kont! Echt waar zo kan ik het alleen maar omschrijven, verschrikkelijk gewoon. We hebben er wel nog wat lol over gehad met een van de stewards daar die het ook verschrikkelijk vond, maar meer konden we er toch ook echt niet van maken.
Kon de avond nog erger worden?! Het was pas 20u, die vreselijke band was net opgehouden met spelen en we hadden al zoveel gedoe achter de rug... Miss GaGa had echt een hele hoop goed te maken hoor want dit was tot nu toe echt een rampenavond!
Maar goedmaken... Dat heeft ze zeker dubbel en dwars gedaan! Ongelofelijk wat die vrouw kan zeg! De volle 2 uur heeft ze live gezongen en met ieder nummer meegedanst, zonder ook maar een keer vals te gaan! Ze heeft piano gespeeld en had tientallen kledingwissels. En dan dat decor (oh ja en ze sprak ook nog wat Nederlands!)...
Ik zal even kort uitleggen wat voor show het was. Het begon in ‘The City’ waar de vrienden van GaGa autopech hadden onderweg naar ‘The Monster Ball’. GaGa zei dat ze hen wel kon helpen te komen waar ze moesten zijn dus ze gingen op weg.
Zie hier ‘Just Dance’ in ‘The City’
De 2e scène was ‘The Subway’ waarmee GaGa en haar vrienden naar ‘The Monster Ball’ gingen. Dit ging echter niet zoals gepland dus...
Zie hier in “The Subway’ GaGa met ‘LoveGame’
In scène 3 kwamen ze terecht in ‘The Forrest’ oftewel het donkerste gedeelte van Central Parc. Hier kwamen ze het monster tegen die hen tegenhield en ervoor zorgde dat ze niet op het bal konden komen.
GaGa in ‘The Forrest’ met het nummer ‘Monster’
GaGa in ‘The Forrest’ vechtend tegen het monster tijdens ‘Paparazzi’
Uiteindelijk met hulp van het publiek versloeg GaGa het monster en konden ze in de laatste scène naar het ‘Monster Ball’! Kortom gewoon een soort mini-musical. En het decor, de special effects, de outfits, de zang... Nou echt geweldig gewoon!
Lady GaGa tijdens ‘The Monster Ball’ met ‘Bad Romance’
Halverwege het concert tijdens een piano-solo van GaGa vertelde ze ook nog iets over haar dag daarvoor. Ze was namelijk in 1 dag even heen en weer gevlogen naar New York om daar o.a. met Sir. Elton John, Sting en Bruce Springsteen op te treden tijdens een ‘Save the Rainforrest’ benefiet concert. Ze heeft toen het nummer ‘Stand by Me’ van Ben E. King gezongen en dit deed ze ook nog even voor tijdens het concert. Geweldig!
Hoor toch eens die fantastische stem van Lady GaGa!
Ook stond Lady GaGa even stil bij de vliegtuigramp op Tripoli. Ze had er van gehoord en wou tijdens haar concert er even bij stil staan en zingen voor alle mensen die hun geliefde zijn verloren tijdens de ramp, en dan in het bijzonder voor Ruben natuurlijk. Prachtig dus!
Ja en er was tussendoor ook nog even een emotioneel moment voor Lady GaGa. Zoals ik al online had gehoord waren er namelijk heel wat fans (met staanplaatsen) die tijdens Brown Eyes/Speechless een fan-actie hadden bedacht. Zij hielden toen namelijk allemaal hartvormige bordjes omhoog met daarop de GaGa klauw en de tekst ‘GaGa Love’ tijdens die nummers. GaGa viel de actie op zo halverwege het nummer Brown Eyes op en stopte toen even om te kijken wat er stond. Ze vond dit zo geweldig dat ze even brak en in tranen zei dat er niet ‘GaGa Love’ maar “Love Yourself’ op de bordjes had moeten staan omdat zoals ze zei ‘Wij ons geen zorgen hoefden te maken om haar, maar vooral om onszelf moesten geven’. Een heel mooi moment dus waarop je echt kon zien hoe een geweldig lieve vrouw ze eigenlijk is (en dat dit alles er omheen grotendeels een vreemde act is)...
Lady GaGa met ‘Speechless’
Het Monster Ball spektakel was rond 22.30u afgelopen maar het had van mij nog uren mogen duren. Het was echt een geweldige show! En zelfs mijn moeder, die niet eens zo’n GaGa fan is (zij houdt niet echt van die muziek, zij is meer een Pussycat Dolls fan hihi) vond dit een van de mooiste concerten ooit. Beter als Britney’s Circus vorig jaar in Antwerpen zelfs!
En raad eens?! De terugweg verliep helemaal zonder tegenslagen! Beter nog zelfs want bij het vertrek uit de zaal mochten we voorlangs zodat m’n moeder niet weer de trap op hoefde en we dichter bij de auto de zaal uit kwamen... De auto konden we zo meer van de parkeerplaats rijden zonder files en/of problemen met de auto en we waren binnen een uur en 15 min alweer thuis!
Vandaag heb ik veel gerust, heel veel gerust... Ik ben nog steeds niet 100% dus zal de komende dagen nog veel meer uitrusten maar het was het me meer dan waard. Het was een geweldige avond en ook al heeft die zoveel tegenslag gekend, het is al met al toch nog redelijk goed afgelopen.
En wat betreft Lady GaGa... Nou ik was al fan maar nu helemaal! Poeh zeg wat kan die vrouw zingen, dansen en een show weggeven. Als je het over de X-Factor hebt, hihi! Nee echt geweldig gewoon, super artiest!!!
Hierboven nog wat foto's! Nog meer geweldige filmpjes van het concert zijn te vinden op mijn Youtube pagina! Het geluid is niet bij allemaal geweldig maar zeker de moeite waard om toch even te bekijken maar ook te beluisteren. Zet het geluid gewoon niet te hard dan is de prachtige stem van Lady GaGa echt nog goed te horen op de opnames. Maar alleen al de sfeerimpressie is geweldig om te bekijken hoor!
Apenheul (10 mei)
Wij hadden deze week vakantie! Of nou ja vakantie... Tja als je arbeidsongeschikt bent dan heb je natuurlijk altijd vakantie, maar als ik zeg we hebben vakantie dan bedoel ik eigenlijk dat mijn moeder vrij heeft en we dus leuke dingen kunnen doen (en vooral ook lekker kunnen uitrusten). Nou en dat was dit week dus het geval!
We hadden natuurlijk een drukke aprilmaand achter de rug dus al te vol wilden we het niet maken. Het werd dus wat shoppen hier en daar maar vooral ook veel uitrusten. Maar woensdag op Bevrijdingsdag stond er dan wel een uitstapje gepland hoor! Namelijk een tripje naar de Apenheul met m’n maatje. Ik kwam vroeger meerder keren per jaar in dit dierenpark en vond het daar echt geweldig! Maar ja de afgelopen jaren is het park wel helaas flink achteruit gegaan. Zo werd het publiek steeds meer op afstand gehouden bij de apen (logisch want er zaten vreselijk kinderen en ouders tussen maar ja die verpesten het op die manier wel voor alle nette bezoekers die zich wel aan de regels houden) en ook werd het gewoon te druk. Maar goed we waren nu alweer wat jaren niet meer geweest en m’n maatje was nog nooit in de Apenheul geweest dus dit leek ons een mooi moment om weer eens een bezoekje te brengen aan dat mooie dierenpark.
Aangezien we ditmaal van de andere kant kwamen (omdat we sinds ons laatste bezoek verhuisd zijn) leek de drukte in eerste instantie mee te vallen. Maar op het parkeerterrein bleek wel anders... Het stond helemaal vol! Geen goed nieuws dus.
Eenmaal binnen begon de lange weg naar de ingang. En zoals verwacht ik was natuurlijk al kapot toen we daar aankwam, en toen moest de dag nog begonnen hihi! Maar goed we pakten de ‘aapvrije tassen’ en gingen op weg. In het doodshoofdapenbos was het zo waanzinnig vol dat we besloten die maar snel aan ons voorbij te laten gaan en daar later nog maar eens terug te komen. Op naar de rest van het park dus! Hier werd het uiteindelijk steeds rustiger en al was het vreselijk druk, halverwege het park viel dit gelukkig best wel mee dus dat scheelde een hoop.
Er waren flink wat jonge dieren te zien. De maki’s, gouden leeuwenaapjes, wolapen en ga zo maar door. Allemaal hadden ze jongen! Echt geweldig om te zien.
Bij de eetgelegenheden bleek de rij steeds uren lang dus die hebben we maar gelaten voor wat het was. We zijn gewoon in een ruk door dus het hele park door gegaan. Bij de orang oetangs zijn we echter wel een tijde blijven hangen. Een van de dames daar had namelijk een jong geboren in februari, dus van maar een paar maanden oud... Och wat was dat geweldig om te zien zeg, ik kon er wel uren naar kijken! en heb er ook echt honderden foto’s van gemaakt, niet normaal hoor. Tja ik weet het maar ik heb gewoon een zwak voor dat soort dingen.
Ja wat ook wel leuk is om te vertellen. Een van de kleinste soort aapjes ter wereld (volgens mij zelfs het kleinste soort aapjes ter wereld) de pygmee-oeistities (niet veel groter dan 15cm zijn die) had ook jongen. Geweldig om te zien natuurlijk maar nog leuker aangezien dit een tweeling betrof! Oftewel een aapje van niet groter dan 15cm wat 120 gram weegt met 2 jongen van elk 16 gram... Ongelofelijk gewoon hoe zwaar die moeder het heeft, dag en nacht dat gewicht aan je hangend en drinkend. Super om te zien gewoon (zie de foto links hieronder, onder en boven mams zitten 2 jongen)!
Ik heb dus een hele hoop foto’s gemaakt tijdens ons bezoek daar. Meer dan 200 bleek toen ik thuiskwam, hahaha! Aan het einde van ons rondje Apenheul zijn we ook nog even terug gegaan naar de doodshoofdaapjes waar het toen gelukkig rustiger was. Hier hebben we nog even gezeten om die kleine wezens ook nog even van dichtbij te bewonderen. Maar vooral toen werd ik echt geconfronteerd met hoe de Apenheul is veranderd... Was het vroeger een leuke plek voor iedereen, ging het er juist om dat je hier echt contact kon hebben met de dieren en werd er zelfs tijdens voedertijd voer aan de bezoekers uitgedeeld om de apen te voeren... Nu stonden er verzorgers over klaar met plantenspuiten om de apen weg te jagen als deze op de kinderwagens gingen zitten, nou echt schandalig gewoon! En aan de ene kant snap ik het ook wel, want er stond op een gegeven moment ook een moeder naast ons te schreeuwen ‘kijk daar is er een rennen dan kun je hem aaien’. Kijk door dat soort mensen komt het dan er nu dit soort maatregelen worden genomen! Maar leuk is anders. Overigens het lukte m’n moeder uiteindelijk toch wel om wat dooshoofdaapjes om haar heen te hebben. Dat bewijst maar weer eens hè wie zich netjes en rustig gedraagt wordt hiervoor beloond. En dit bewijst ook maar weer eens hoe de rest van de bezoekers daarmee omging want die vlogen natuurlijk allemaal meteen op m’n moeder af met als gevolg dat de apen binnen no-time weg waren... Maar goed het waren wel leuke foto’s, hihi!
Begrijp me niet verkeerd ik heb een super dag gehad hoor in de Apenheul! Ik ben sowieso gek op apen en het is geweldig om te zien hoe mooie de dieren daar leven en hoe leuk ze het daar hebben. Maar sommige bezoekers... Nee echt zo zonde hoe die het kunnen verpesten voor iedereen.
Na de Apenheul zijn we via de karpervijver terug richting het parkeerterrein gelopen. Onderweg hebben we buiten het park ook nog even wat gegeten bij de snackbar (was overigens heerlijk) waar het gelukkig veel minder druk was als in het park en toen op weg terug naar huis. Uiteindelijk waren we rond 16u alweer thuis dus dat viel heel erg mee.
Maar natuurlijk heeft de dag er wel ingehakt bij mij. Zeker aangezien we de volgende dag nog helemaal naar Amsterdam moesten dus ik toen ook niet kon uitrusten!
Dit weekend hebben we het dus rustig aan gedaan. Ash was vrijdag jarig dus dit hebben we natuurlijk gevierd maar vanwege het rotweer hebben we niet echt gewandeld met haar. Je krijgt er immers met dit weer toch niet buiten, hahaha! We hebben het dus gewoon gezellig gemaakt hier in huis en dat ging prima...
Ashley is nu alweer 3 jaar oud, poeh zeg wat gaat de tijd snel! Ik herinner het me nog als de dag van gisteren dat we haar pas in huis hadden. Hoe ze toen was en hoever ze sindsdien gekomen is! Echt geweldig, wat een schat van een meid is dat toch! Ik zou echt niet weten wat ik zonder haar moet, m’n baby...
Hieronder nog een filmpje van 'Kawan', de baby orang-oetang die op 22 feb werd geboren in de Apenheul...
Manegedag en pupbezoek (24 apr)
Ja eerst nog even kort iets vertellen over gisteren... Gisteren was ik namelijk een heel leuk dagje uit, op pupbezoek bij From Marmorea’s Shelter. Ik was door Addie en Thea uitgenodigd om hun pupjes te bekijken en ja hier zeg je natuurlijk geen nee tegen! Er was ook nog een andere reden echter waarom ik daar op bezoek ging...
Al een tijdje zit ik heel erg te denken en te zoeken naar een leuke reu voor Abby’s volgende nestje. Het duurt natuurlijk nog wel even voordat het zover is maar opeens is het zo alweer zomer en wie weet is de natuur eerder dit jaar (dit was immers ook het geval eerder dit jaar)... Kortom ik wou er gewoon niet te laat bij zijn en goed mijn zoekwerk uitvoeren dus ben hier al maar vroeg mee begonnen. Er zijn een hoop dingen waarop je moet letten natuurlijk en aangezien ik ditmaal ook zelf een pupje wil houden en de zoektocht nog iets stressvoller voor mij. Ik heb bepaalde eisen voor mezelf waaraan ik vind dat een reu moet voldoen maar je hebt natuurlijk ook de exterieur, gezondheids en karaktereisen binnen de rasvereniging waar aan een reu moet voldoen. Kortom een hoop om op te letten. Ik had wel al een beetje in m’n hoofd wat ik zocht en hiermee ben ik begin dit jaar begonnen met zoeken. En na lang wikken en wegen, nadenken en googelen kwam ik dan eindelijk maar steeds bij een reu uit. Maar ja ik ken hem alleen van foto’s...
Vandaar dat ik dus ook op bezoek ging in Ingen. Ik wou namelijk heel graag een van de reuen daar ontmoeten. En aangezien ze momenteel een nestje van hem hebben was dat natuurlijk helemaal super, dan kon ik meteen zijn pups ontmoeten!
Het was een lange rit naar Ingen vooral vanwege de file die bij Arnhem begon en helemaal stilstond tot zowat de afrit die wij moesten hebben. Maar goed uiteindelijk kwamen we er met ongeveer een half uur vertraging dan toch aan. De mannen stonden al in de achtertuin dus we konden meteen hen begroeten. En wat waren ze toch lief allemaal zeg... Mijn voeten werden al meteen gewassen en ze waren me toch aan het springen en gek doen om aandacht te krijgen. Echt zulke lieverds!
Na hen even een tijdje te hebben geknuffeld gingen we naar binnen om de pups te bewonderen. En wat zijn ze toch mooi, och... Geweldig gewoon! Die vacht, zo vreselijk dik! En die kleuren, zo mooi! En die koppies, oh om van te smelten! Nee echt geweldige pups hoor, super! Ze lagen te slapen maar een van de reutjes wou toch wel even knuffelen dus dit hebben we dan ook maar meteen uitgebreid gedaan. Daarna kwamen de overige honden ook binnen dus werd het een knuffelfestijn van jewelste hoor!
Uiteindelijk hebben we meer dan 2 uur zitten kletsen, knuffelen en bewonderen. Het was echt heel leuk! We hebben een hele gezellige middag gehad en ach wat wil je nog meer al sheltieliefhebber... Zoveel shelties en sheltie pupjes in een huis, super gewoon!
Op de weg terug naar huis hebben we een hele originele route gereden. Wel heel mooi en toeristisch hoor, dat wel. Maar of die nou helemaal klopte... Nou ja volgens het navigatiesysteem wel in ieder geval, hihi.
We waren pas weer 's avonds thuis maar het was een hele leuke dag hoor! En het heeft me alleen maar nog zekerder gemaakt van mijn zaak. Ik weet nu echt wie ik het liefst als vader van ons volgende nestje zie. Ik ben gewoon helemaal verliefd, hihi!
En dan nu vandaag... Vandaag was de spel- en dressuurdag op mijn manege namelijk. Een speciale dag met allerlei leuke activiteiten voor de ruiters daar. Het begon allemaal al rond 9u maar aangezien ik ‘s ochtends niet lekker ben had ik al gevraagd of ik later mocht starten. En dus was ik de laatste van de dag om 12.20u!
De bedoeling was als volgt. ’s Ochtends zouden alle ruiters een dressuurproefje doen op verschillende niveaus in verschillende groepen. Dit was in een verkleinde bak en in onze normale lesbak waren tegelijkertijd allerlei spelletjes te doen en dingetjes te kopen. Na dat alles was het pauze dus even tijd voor wat te eten en tegelijkertijd de prijsuitreiking. Dan zouden we in de middag vertrekken op een huifkartocht van anderhalf uur de bossen in. Kortom een volle maar leuke dag voor paardenliefhebbers! Oh ja en je mocht ook nog verkleed komen, als zigeuner (heb ik niet gedaan hoor, hihi).
Zoals ik al zei ik moest er dus rond 12u zijn ivm mijn dressuurproefje (iets eerder dus dan de proef zelf natuurlijk ivm voorbereidingen zoals opstappen wat bij mij altijd via een perron moet). Ik had een draf en stap proef wat voor de gemiddelde ruiter was (aangezien galop voor mij nog iets te zwaar is en ik ook sinds mijn val in galop enkele jaren terug hier nog steeds een beetje angstig voor ben). Ik reed samen met een ander meisje en met begeleiding. Hier had ik om gevraagd aangezien ik nogal veel last heb van mijn handen de laatste dagen sturen dus niet zo heel lekker gaat momenteel. Ik had gelukkig een vrijwilliger bij mij die meestal met mij mee loopt dus dat was wel fijn (en gezellig, hihi). De proef zelf ging best redelijk. Tja ik ben een perfectionist zoals iedereen al altijd zegt dus over niet alles ben ik natuurlijk helemaal tevreden maar het ging best aardig moet ik zeggen hoor. Karstad liep ondanks dat het toch zijn vrije dag was goed door en luisterde ook prima. Die schat van me!
Na de proef was het al meteen tijd voor de pauze en prijsuitreiking dus we konden meteen door. Ik zocht even wat ‘lesgenoten’ op om te horen hoe het hun was vergaan en we kregen de beste uitslagen van de dag te horen. Daarna kreeg iedereen zijn diploma, rapport en nog een rozet en medaille als cadeau. Ik had 126 punten behaald, oftewel allemaal 6jes en 7tjes. Nu normaal gesproken was ik met dit soort cijfers ingestort (ik was altijd een nerd, beste van de klas met de hoogte cijfers) maar voor nu vond ik het prima hoor. Ik heb nu eenmaal beperkingen en heb ook alweer zo’n 8 jaar niet meer gereden dus dan vind ik dit best een aardig begin. Zeker voor mij allereerste ‘wedstrijd’! Dus ik ben tevreden hoor...
Nou nog even gezellig gekletst met was vrijwilligers en ruiters en toen was het tijd voor ons volgende onderdeel van de dag. De huifkartocht! Er waren 2 huifkarren besteld want een was niet genoeg en nu nog moesten er mensen achter gelaten worden omdat ze te vol zaten. Gelukkig waren de leeftijden wel een beetje bij elkaar ingedeeld dus je had een kar met jonge kinderen en de volwassenen. En dan nog 2 auto’s die meereden ivm ongevallen/zieken en ook nog wat ouders die mee wilden. We gingen met de kar via de weilanden naar een bos in de buurt. En wat hadden we een bekijks onderweg zeg... Alle koeien, schapen en paarden renden met ons mee en stonden ons echt zo aan te staren van ‘wat moeten die daar?’. En de auto’s... Tja je hebt altijd aso’s dus types die toeteren, inhalen waar niet mag, enz. Maar goed we zijn uiteindelijk veilig en wel aangekomen hoor. Helaas konden we niet naar onze oorspronkelijke eindbestemming, de vijver aangezien de rit te lang bleek te duren. Dus het werd een parkeerterrein in het bos waar we even gingen stoppen om wat te eten en te drinken. Na een kwartier of zo gingen we weer verder op weg terug naar de manege.
Onderweg was het... Ja heel gezellig hoor met kletsen en grappen en grollen enz maar die muziek. Frans Bauer, Jan Smit, ‘van voor naar achter van links naar recht’, enz... Echt niet mijn ding dus! Maar ik moeten zeggen uiteindelijk doe je natuurlijk wel mee want ja iedereen doet het, hihi! Terug werden we overigens ook nog gefilmd door wat mensen in het asielzoekerscentrum. Die wisten niet wat ze zagen joh, hahaha! Ja en we hebben ook nog even een file gecreëerd toen we de brug over moesten. Kortom het was een bijzondere maar vooral ook hele leuke rit.
Eenmaal terug op de manege ben ik nog even bij mijn lieve schat Karstad gaan kijken. Mijn moeder was me deze keer niet alleen maar samen met mijn oma en de honden gaan ophalen dus zij konden mijn vent ook meteen even ontmoeten. En zelfs mijn oma die toch eigenlijk niet van paarden houdt vond hem echt een schat hoor!
Karstad mocht vandaag samen met zijn stalgenoten voor het eerst dit seizoen de wei weer in. Dus dat was feest! We zijn dus even met de vrijwilligers meegelopen om te zien hoe dat ging. En och wat genoot die er toch van, ik heb hem echt nog nooit zo druk gezien (want meestal is die me toch lui, hahaha)! Wel moest die arme jongen een muilkorf om. Niet omdat die bijt of zo, nee absoluut niet zo een lief paard als hem heb ik nog nooit meegemaakt (of pony eigenlijk). Nee maar Karstad houdt nogal van eten zoals je ook wel aan zijn bouw kunt zien. En helaas weet hij niet wanneer hij hiermee moet stoppen. Oftewel zet je hem op het land zonder muilkorf dan eet hij zichzelf vroeg of laat gewoon echt dood, zo erg is die. Dus hij draagt tegenwoordig op de wei een muilkorf waardoor die nog wel wat kan eten maar niet meer zoveel als eerst. Dus misschien wel niet zo heel leuk voor hem maar wel veel beter voor zijn gezondheid!
Nadat we Karstad naar de wei hadden gebracht was het eindelijk dan tijd om naar huis te gaan. Het was een lange en vooral erg vermoeiende dag voor mij. Ik heb heel veel pijn overal en ben erg moe. Maar het was het me waard hoor. Oké ik zal niet snel weer 2 keer paardrijden in een week maar het was een erg leuke en gezellige dag. Zeker dus nog eens voor herhaling vatbaar!
Meer foto's van de spel- en dressuurdag op deze site...
Mary Poppins en mijn verjaardag (17 apr)
Ik had het de laatste paar dagen erg druk dus de weblog heeft even op zich laten wachten. Daarom dus ook deze keer niet een weblog maar meerdere in een eigenlijk. Zie hieronder wat ik bedoel...
Dinsdag, de dag voor m’n verjaardag was het tijd voor de laatste musical in ons rijtje van ‘3 musicals in 3 weken tijd’. En het was de meest grote van allemaal die op de planning stond, namelijk Mary Poppins!
De verwachtingen waren hoog, Mary Poppins heeft hele goede recensies gehad en wordt ook al groter en beter genoemd als de Lion King en Tarzan. Kortom we waren voorbereid op een spectaculair en magisch avondje!
We waren al best vroeg in de middag weg gegaan om de ergste files voor te zijn. Het was immers lekker weer dus ach die paar uurtjes extra aan de kust waren dan geen straf natuurlijk, hihi. Uiteindelijk waren we zo rond 17u in Scheveningen dus ruim op tijd voor de voorstelling. Eenmaal daar bleek het wel kouder als verwacht, poeh zeg wat stond er een koude storm. Maar wel een lekker zonnetje hoor dus niks te klagen! We hebben onze tijd besteed met winkelen, wandelen en wat eten langs de boulevard. Kortom prima vertoeven! En ik heb zelfs nog een paar nieuwe schoenen gekocht voor maar een tientje nou en dat is echt heel bijzonder hoor (ik heb namelijk maat 41/42 dus dat is al een moeilijke maat maar daarnaast heb ik door alle vochtophoping op sommige momenten van de dag maat 43/44, het is dus erg moeilijk om iets passend maar ook comfortabel te vinden)!
Maar goed na dat middagje zon, zee, strand en wind zijn we richting het theater gegaan want de aanvang was 20u. Bij binnenkomst hebben we even een programmaboekje gekocht en zagen we ook staan dat er na de show een signeersessie zou zijn (super!). Uiteindelijk mochten we iets later dan gepland zo rond 19.45u naar binnen en konden we eindelijk weer zitten. We hadden echt geweldige plaatsen (mag ook wel voor die prijs, bovendien wilden we eigenlijk eerder gaan maar dan zaten we steeds verder naar achter en dat zagen we niet echt zitten) op rij 1 stoel 1 en 3 (oftewel precies in het midden)! Het was wel even schrikken toen we binnen kwamen en zagen dat er toch ook een rij 1a was maar die bleek in het midden geen stoelen te hebben dus we zaten toch nog echt wel op de eerste rij hoor, gelukkig... En rond 20u was het dan eindelijk tijd voor de show!
In de 1e pauze kon ik even goed nadenken wat ik van alles vond. Allereerst is magisch inderdaad het woord wat meteen naar boven komt als je deze voorstelling ziet. De special effects, kleuren en gewoon hele Mary Poppins wereld is echt magisch! En Noortje en William... Goh zeg wat zijn die goed! Noortje was mijn favoriet in ‘Op zoek naar...’ en William heb ik ook al eens eerder geweldig zien schitteren in rollen maar toch het is altijd maar weer afwachten of ze het dan ook echt waarmaken. Nou en dat deden ze echt hoor! Maar ook die kinderen, hoe goed die waren... Echt ongelofelijk!
Maar toch... Ja en hier komt die dan het kritische nootje. Ik vond het nog niet zo goed als Tarzan. Maar we hadden het 2e deel nog niet gezien dus er viel nog weinig te beoordelen. Het beste moest immers nog komen...
Want in het 2e deel tapdanst William vanaf de vloer zo de muur op en het plafond op om daar nog even ergens ter hoogte van het midden van het podium hangend een tapsolo te doen en vervolgens via de andere muur weer op het podium te komen. Nou echt ongelofelijk gewoon hoor! Oh ja en hij zingt ook nog ondertussen!!!
Nee het 2e deel was veel beter als het 1e deel om eerlijk te zijn. Wat het precies was weet ik niet maar het Mary Poppins wereldje was er gewoon meer. Misschien kwam het door de extra special effects in deel 2 (zoals Noortje die over de zaal en het podium vliegt) maar het kwam in ieder geval wel iets beter over.
Maar toch... Ja weer een kritische noot. Aan het einde van de voorstelling vond ik deze nog steeds niet beter als Tarzan. Begrijp me niet verkeerd Mary Poppins is echt geweldig hoor, MAGISCH GEWOON! De zang, dans, special effects en decor stukken zijn gewoon echt ongelofelijk en de cast is echt super! Maar ik miste toch iets, ik miste toch de wauw factor die ik bij Tarzan had. Ik bedoel bij Tarzan gebeurde er zoveel dingen tegelijk dat je soms niet eens alles kon zien, je viel van verbazing in verbazing! En bij Mary Poppins zat je wel echt in een prachtige magische wereld maar de verbazingen en wauw’s bleven uit, helaas...
Zoals gezegd na de voorstelling was er nog even een momentje om Noortje en William te ontmoeten. Ik stond dus meteen in de rij en heb een handtekening van William kunnen bemachtigen maar Noortje zag helaas m’n kaartje niet en liet deze dus aan zich voorbij gaan. Jammer maar helaas, het is niet anders...
Toch heb ik wel echt een super avond gehad hoor! Het was echt een prachtige voorstelling, aanrader voor iedereen en het was ook geweldig om Noortje en William even gedag te kunnen zeggen aan het einde van de show. Dus de hoge prijs en lange autorit was het me zeker waard!
Om rond middernacht was het dan eindelijk mijn verjaardag. Een dag waar ik om eerlijk te zijn al weken tegenop keek. Dit gaf dus voor mij wel een beetje een domper op de avond, maar goed.
Kijk vroeger had ik altijd kinderfeestjes. Ik probeerde dan iets leuks te plannen om te doen met mijn vrienden en vriendinnen van de basisschool en vaak werd het dan ook nog een slaapfeestje. Ik vond het geweldig om jarig te zijn en niet alleen maar vanwege de cadeaus. Nee ook gewoon omdat je dan leuke dingen kon doen met je vrienden!
Maar nu... Sinds ik ziek ben hebben een hoop vrienden mij laten vallen. Contacten van school zijn natuurlijk met de jaren verwaterd en andere snappen gewoon niet wat het is om chronisch ziek te zijn en hebben hier geen begrip voor (bijvoorbeeld voor het feit dat ik soms dingen niet kan of zo). Hierdoor ben ik de laatste jaren qua sociale contacten erg in een sociaal isolement geraakt. Ik heb met de jaren wel wat maatjes gehad en dacht ook aan sommige echte vriendinnen te hebben overgehouden maar met de jaren bleek dat dit contact ook weer verwaterde en het toch geen echte vriendschap was. Online heb ik gelukkig de laatste jaren heel veel leuke contacten opgebouwd maar wat betreft persoonlijke contacten... Die kan ik nog steeds op een hand tellen, en het grootste deel daarvan is familie. En dat is eigenlijk dus waar mijn verjaardag nu voor is gaan staan. De dag waarop duidelijk wordt dat mijn leven niet meer zo is als vroeger, dat ik niet meer van die grote feesten kan geven. De dag waarop ik er weer mee geconfronteerd word wat het is om ziek te zijn. Daarom hou ik dus ook niet van mijn verjaardag, niet meer...
Maar ik wil niet al te veel zeuren hoor. Want begrijp me niet verkeerd ik weet dat ik een hoop moois in mijn leven heb en dat ik dus ook niet een hoop heb om over te zeiken! Ik heb mijn geweldige huisdieren, ik doe een hele hoop leuke dingen (zoals Mary Poppins) en ik ga niet dood of zo. Ik kan gewoon nog wat van m’n leven maken en hier ben ik dan ook druk mee bezig! Dus heb ik toch ook nog wat van mijn verjaardag geprobeerd te maken! Mijn tante uit Amsterdam kwam speciaal een paar dagen hier heen om deze dag met ons te vieren en ’s avonds hebben we met haar, mijn moeder en oma gefondued. Ook kwam mijn maatje nog even langs tijdens het uitlaten van haar hond (ondanks dat ze het vreselijk druk heeft en eigenlijk niet kon komen, dit was dus een hele leuke verassing) om een kaart te brengen dus dat was ook wel heel leuk en verder heb ik online, via de sms en post ook nog wel wat hele leuke felicitaties gehad.
Dus achteraf gezien... Ik zag vreselijk tegen deze dag op en voelde me op sommige momenten ook erg rot. Maar door al die mensen die aan mij dachten, online, voelde ik me toch wel een heel klein beetje jarig. En dat deed me heel erg goed! Dus zoals ik al tegen vele van jullie heb gezegd... Hartstikke bedankt hiervoor, echt super! Jullie allemaal laten me zien dat ik niet zo veel moet klagen, maar dat ik heel blij moet zijn met alle mensen die ik heb in mijn leven. En ook al is het dan wel veelal alleen online contact, ik heb jullie wel allemaal om mee te kletsen en hier ben ik heel blij mee!
Mijn tante is tot vandaag gebleven en de dagen dat ze hier was hebben we nog wat leuke dingen met haar geprobeerd te doen. Zo was ze donderdag mee met mij naar mijn manege om mij te zien rijden op m’n lieve schat Karstad (en ik deelde ook nog uit, vond ik wel weer eens zo leuk en gaf me toch weer een beetje dat gevoel van vroeger terug). En gisteren zijn we wat toeristische dingen hier in de buurt gaan doen. Ze is slecht ter been dus voornamelijk in de auto maar we zijn dus even door Urk gereden en naar Schokland gegaan. Was voor ons ook onze eerste keer daar en ik moet zeggen het viel me nogal tegen. Maar goed wij zijn waarschijnlijk ook niet echt te types voor dit soort dingen, hihi!
Ik heb dus ondanks dat ik mijn verjaardag niet vierde toch wel wat leuke dagen gehad. Tegen alle verwachtingen in eigenlijk! Dus al met al toch wel een geslaagd weekje, in ieder geval lang niet zo erg als dat ik had verwacht gelukkig...
X-Factor (10 apr)
Gister was weer een drukke dag. ’s Middags kwam mijn maatje op een soort van vervroegde verjaardagsvisite. Volgende week heeft zij het namelijk vreselijk druk dus ze kwam deze week langs om mijn verjaardag en de hare te vieren (want zij is komende week ook jarig). Maar goed dat was dus al gezellig. Maar dat was nog niet alles...
Nee want ’s avonds gingen we naar het Mediapark voor de opnames van X-Factor. Ik had 2 weken terug namelijk kaarten kunnen bemachtigen voor de allereerste liveshow dus daar waren we bij. Idols en Popstars hebben we al eens van dichtbij mogen meemaken dus X-Factor mocht natuurlijk niet ontbreken op dat lijstje. We kwamen een beetje te vroeg aan in Hilversum maar gelukkig scheen het zonnetje dus konden we buiten lekker wachten tot de deuren op gingen (samen met het ‘De Nieuwe Uri Geller’ publiek dat natuurlijk rond dezelfde tijd in de studio naast ons aanwezig moest zijn).
Om 19.00u gingen de deuren dan eindelijk open en om 19.30u mochten we langzaamaan de zaal in. We stonden best wel vooraan in de rij dus hadden redelijk mooie plaatsen (al zijn de beste natuurlijk gereserveerd voor de familie en vrienden). Helaas hadden we wel wat spandoeken voor ons neus en wat mensen die weinig rekening hielden met de rest van het publiek die ze vasthielden dus we vreesden al het ergste...
En ja hoor, van het begin van de show hebben we helemaal niks gezien. Pas na 5 minuten gingen de doeken omlaag en konden de dus het podium, de kandidaten, presentatoren en juryleden zien. Maar goed het was maar het begin was we miste...
De show begon en de kandidaten deden het echt geweldig. Beter dan ik verwacht had om eerlijk te zijn. Sommige vielen opeens erg op terwijl andere ook wel iets tegen vielen. De jongens van 4Granted hadden echt vreselijk veel fans en ondanks dat ze echt waanzinnig vals zongen ging een groot deel van de zaal echt uit z’n dak. Vrees dus dat die er nog wel even in blijven... Janna had beduidend minder publiek voor zich gewonnen. Al in de foyer toen werd gevraagd wie er voor haar kwam reageerde er echt niemand en in de zaal was ook duidelijk te merken dat eigenlijk alleen haar familie er voor haar was. Ondanks dat deed ze het toch best goed, niet geweldig maar zeker wel oké. Van het optreden van Mathijs en de meiden van Fierce hebben we weinig gezien want toen kwamen de idioot grote spandoeken voor ons omhoog. Bij Kelvin waren we hier ook bang voor maar dit spandoek was gelukkig zo groot dat de cameraman hun terugvloot omdat dit spandoek het licht tegenhield (yeah, hihi). Maar goed ondanks dat was het heel leuk hoor.
We schrokken alleen wel toen we om 22.30u hoorde dat ze ietsje waren uitgelopen... Ietsje, zeg maar gerust een half uur! Ik bleef in de zaal en heb een beetje van de TV Kantine gekeken terwijl mijn moeder in een rij van 100 man bij de toiletten ging staan.
Ik had van tevoren al gehoord dar Cheryl Cole in deze aflevering zou optreden dus toen we tijdens de laatste reclame voordat we weer live gingen hoorde dat er een verassing was wisten wij al wat ze bedoelde (en een hoop andere Veronica Magazine lezers volgen mij ook). En ja hoor in het eerste deel van de results show was ze er dan, Cheryl Cole! En wat deed zij het geweldig zeg, echt ongelofelijk! Ik was altijd al een Girls Aloud fan dus heb Cheryl al regelmatig op het podium gezien maar zo solo was ze eigenlijk misschien nog wel beter. Het gehele nummer deed ze live terwijl ze ook nog danste en er een echte show van maakte, en dan nog echt loep zuiver blijven ook! Nee echt geweldig gewoon hoor, super optreden!
Daarna, zo rond 23.30 (we hadden al een half uur in de auto moeten zitten) was het dan eindelijk tijd voor de uitslag. En het werden nadat Janna, Danielle en Fierce hun optreden opnieuw hadden gedaan (en ik dus eindelijk het optreden van Fierce heb kunnen zien) uiteindelijk Janna en Fierce die eruit gestemd zijn. Zeer onterecht in mijn ogen. Oké Janna had weinig aanhang en komt erg arrogant over dus dat kon ik nog wel een beetje begrijpen maar Fierce... Ja met deze line-up was het logisch natuurlijk en met al die ruzies is het ook wel voor te stellen. Maar zo iemand als Kelvin bijvoorbeeld zou sorry hoor maar die jongen was echt heel veel slecher. Fierce zong loep zuiver! Maar goed het is helaas niet anders, en nogmaals ik kan me de beslissing wel een beetje voorstellen natuurlijk.
Uiteindelijk was dus rond 23.50 de uitzending afgelopen, bijna een uur later dan gepland. Ik was dus echt helemaal kapot van al die uren op die plastic stoeltjes... Mijn rug en nek was er helemaal aan. Maar ik heb een hele leuke avond gehad! Het was een mooie show, ze (Martijn, Wendy en de juryleden en dan met name Gordon en Erik) waren allemaal echt super aardig ook in de pauzes (wel iets anders dan wat je zag bij Popstars, want die waren me op Gerard Joling na allemaal toch arrogant joh) en de optredens waren heel goed! Wie er zal winnen vind ik nog erg moeilijk om te voorspellen want er zitten heel wat goeie bij en ook heel wat verassingen waarvan ik benieuwd ben hoe die het volgende week gaan doen.
Uiteindelijk waren we zo rond 1u ’s nachts thuis. En toen moest mijn moeder natuurlijk nog mijn oma naar huis brengen (die bij ons op de honden had gepast), moest ik nog wat eten en prikken en prikken (ivm mijn ziektes) en moesten we ons nog omkleden enz. Oftewel we lagen pas na 3u op bed dus het was echt een latertje.
Vandaag heb ik dus lekker veel uitgerust en dit zal ik zeker morgen ook weer doen. Maar het was echt een hele leuke avond, zeker voor herhaling vatbaar. En het bewees maar weer dat ondanks dat dit vreselijk uitliep RTL zoveel beter in elkaar zit dan SBS. Ik bedoel tussendoor was de entertainment hier gewoon veel beter, de jury en presentatoren waren veel aardiger, we hebben de TV Kantine deels kunnen zien tijdens de reclame en ook de tribune was veel steviger. Het was gewoon allemaal beter georganiseerd! Nee ik heb echt weer een top avond gehad, slopend maar top. Nu op naar ons volgende uitje... Mary Poppins!
Paasshow (5 apr 2010)
Vandaag was het tijd voor Cheeta’s allerlaatste show in de puppyklasse, de Paasshow te Leeuwarden. Vanaf eind deze maand gaat ze namelijk naar de jeugdklasse dus beginnen we aan het ‘echte’ werk! Of nou ja niet we, Cheeta’s bezin natuurlijk. Maar wij moedigen maar al te graag aan, hihi! Er staan al 3 CAC shows op de planning maar goed eerst moesten we vandaag nog even doorkomen. We wilden dit natuurlijk voor geen goud missen dus waren erbij vandaag!
Cheeta’s huisgenoot Carmen (een Lhasa Apso) was als eerste aan de beurt dus ondanks dat de shelties pas tegen de middag de ring in moesten waren we toch al vroeg aanwezig om Carmen en haar bazin aan te moedigen. Carmen was erg vrolijk en deed het goed in de ring dus de uitslag was gelukkig ook mooi. Super begin van de dag dus!
Daarna was het wachten op de shelties. Aangezien deze pas tegen het middaguur aan de beurt waren besloten we eerst nog even wat te shoppen en te eten. We zaten tussen de patat en poffertjeskraam in (omdat we in een hoekje moesten zitten ivm Cheeta’s loopsheid) dus genoeg keus! Natuurlijk hebben we ook nog gezellig gekletst tijdens het wachten want er waren ook nog enkele bekenden van ons op de show aanwezig.
Ook zijn we ook nog meerdere keren de oppas geweest van Joshi (hoop dat ik het zo goed schrijf). Een... Tja wat was het eigenlijk voor ras? Zou het niet weten om eerlijk te zijn maar het was een hond met een schofthoogte van meer dan een meter, zeker boven de 80 kilo en grijsachtig van kleur (kortharig). Maar goed Joshi dus was daar maar zijn eigenaar was alleen met hen en moest toch af en toe naar het toilet natuurlijk (en soms wou die ook een sigaretje roken). En ja aangezien wij vlakbij het toilet zaten... Joshi was een schat hoor, echt zo lief! Maar wat kan die meid hard trekken zeg! Ongelofelijk! Tja wij zijn een chihuahua en sheltie gewend natuurlijk, hihi. Maar in ieder geval we hebben die grote meid dus ook enkele keren op bezoek gehad en ondanks haar kwijlen (heel, heel, heel, heel, heel erg veel kwijlen), trekken en denken dat ze een kleine hond is (en dus op schoot willen zitten) was het echt een scheet hoor. Gezellig gezelschap dus, en vooral ook grappig.
Maar uiteindelijk al aardig in de middag was het dan toch eindelijk tijd voor Cheeta om de ring in te gaan. Er waren 2 andere pups ingeschreven dus deze keer wel wat concurrentie. Cheeta was erg vrolijk en druk in de ring wat het showen wel wat moeilijker maakte maar het ging in mijn ogen toch best aardig. Helaas het werd geen eerste plek maar wel een 2de met een ‘Belovend’.
(Cheeta in de ring tijdens de Paasshow 2010 te Leeuwarden, op de foto linksonder zie je haar concurrentie. De rechter hond op die foto is 1ste geworden, de middelste 3de en Cheeta dus 2de.)
Achteraf zagen we dat er best wel wat ZGtjes waren gegeven dus ondanks een 2de plek 'Belovend' mogen we denk ik best tevreden zijn met dit resultaat. Het keuringsrapport was mooi dus we kunnen terugkijken op een leuke dag.
Cheeta is erg veranderd zo te zien de laatste tijd. Ze is rustiger, volwassene geworden en luistert ook steeds beter. Al blijft het natuurlijk wel Cheeta hè dus echt perfect luisteren zal ze nooit... Nee maar het was erg leuk om te zien hoe die kleine meid in een maand tijd toch weer wat opgegroeid is. En ze is toch zo goed op haar plaats in haar gezin, echt super!
We hebben weer heerlijk met Cheeta kunnen knuffelen, enkele oude bekenden gezien in en om de ring en gezellig gekletst. Een leuke 2de paasdag dus al zeg ik het zelf!
Zeker voor iemand die eigenlijk nauwelijks iets met Pasen heeft...
Notre Dame de Paris (4 apr 2010)
Gisteren was het alweer tijd voor onze 2de musical in het rijtje van 3. En dit maal niet eentje van Nederlandse bodem... Nee een tripje naar Antwerpen stond op de planning om Notre Dame de Paris daar te zien! Een Vlaamse musical met zowel bekende Nederlanders als Vlamingen (en aangezien ik veel Vlaamse tv kijk dus ook bekenden voor mij).
We zouden naar de matinee gaan dus moesten al in de ochtend weg om op tijd in België te zijn. Uiteindelijk kwamen we ongeveer een uur te vroeg aan in Antwerpen bij de Stadsschouwburg waar markt voor de deur bleek te zijn. Nou kwam dat mooi uit! We hebben dus even over de markt en door de omliggende straatjes gelopen maar we hebben niks gekocht. Mijn moeder was wel op zoek naar een Leonidas chocolaterie maar helaas alleen andere chocolaterieën waren er in de nabije omgeving.
Om 15u begon de voorstelling dus we gingen zo rond 14.30u het theater in. De toiletten waren, tja hoe zal ik het zeggen... Niet echt iets voor mij, hihi. Het leek van buiten een nieuw theater maar van binnen was alles erg oud en vervallen. En de zaal... Op zich geen slechte zaal maar die stoelen, VER-SCHRIK-KE-LIJK! Echt wat zaten die dingen vreselijk! Ik ben ook tijdens de voorstelling door m'n rug gegaan door die stoelen dus zitten gaat momenteel nog steeds niet echt lekker. En dan hadden ze ook nog een felle lamp op de zaal gericht staan dus na 5 minuten zag ik alleen maar vlekken. Nee ik weet niet wat dat is met België maar net zoals het Sportpaleis die zalen/theaters daar vallen zo tegen...
Maar goed het gaat om de voorstelling want daarom waren we daar immers. Notre Dame de Paris is een oud boek wat later onder andere de inspiratie was voor de Disneyfilm Klokkenluider van de Notre Dame. Notre Dame de Paris is een grauwe musical die qua stijl te vergelijken is met Les Miserables. Sandrine (uit Idool) speelde Esmeralda en Gene Thomas (zangen en man van K3 zangered Kristel) was Quasimodo en andere rollen waren onder andere weggelegd voor Wim van den Driesche (oa bekend uit Les Mis, speelde Frollo), Dennis ten Vergert (understudy Tarzan en een hele leuke aap in Tarzan weet ik uit ervaring, speelde Gringoire) en Clayton Peroti (een van de ontdekking in Tarzan in mijn ogen, echt een geweldige acteur die in Tarzan Tark speelde en hier Clopin). Kortom een sterrencast dus! Maar niet alleen de spelers waren bekend, nee want ook in het ensemble zagen we enkele bekenden gezichten. Namelijk Els, Michael en Noi (enkele finalisten en de winnares natuurlijk) uit So You Think You Can Dance!
Maar goed genoeg over de cast, wat vond ik van de musical... Nou laat ik allereerst zeggen dat ik Dennis en Clayton vielen mij echt op, en niet alleen omdat het Hollanders waren. Nee echt die 2 mannen zijn zo goed! Dennis was gewoon niet het type Tarzan dus daarom was hij in mijn ogen ook niet helemaal geschikt voor die rol maar dit... Nou je kunt echt zien hij talent heeft hoor, wat een stem! En Clayton. Tja Musicalaward winnaar en een van mijn favorieten uit Tarzan dus een voorsprong had die natuurlijk wel al. Maar ook hij was weer super!
Maar goed de musical zelf... Ik vond die om eerlijk te zegen niet wat ik er van had verwacht. Het was niet slecht of zo, ik heb me immers prima vermaakt! Maar toch... Het haalde bij lange na niet het niveau van de Van De Ende producties en ook V&V steek er flink bovenuit. Er waren gewoon een hoop kleine puntjes niet 100%. Het geluid bijvoorbeeld, de microfoons stonden lange tijd veels te hard. En er was geen orkest (muziek werd verzorgt door een bandje), en tja dat is in mijn ogen toch wel echt iets dat bij musical hoort. Verder was ook wel te merken dat de hoofdrolspelers niet uit het musicalwereldje komen. Hun zang was geweldig maar hun articulatie was soms erg onduidelijk en hierdoor waren ze soms slecht verstaanbaar. Ook het ensemble... Ze waren heel goed en artistiek maar het leek soms meer om hen te gaan dan om de musical, soms leek het meer een dansvoorstelling bedoel ik. En het was niet altijd even gelijk :-S... Ja en ook de vertaling vond ik soms iets te voorspelbaar, dat ik dacht van dat had wel wat origineler gekund. En op sommige momenten was niet alles wat er op het podium gebeurde even duidelijk.
Maar nu lijkt het net alsof ik alleen maar negatief ben en dat ben ik niet hoor dus laat ik ook even wat positieve punten noemen! Zo was de zang echt heel mooi en goed van allemaal, nou ja en zoals ik al zei Clayton en Dennis vielen echt op. Vooral het a capella stuk op het eind van Dennis was echt heel knap. Ook was het decor weliswaar grauw maar heel mooi. Er kon een hoop mee gedaan worden en paste echt goed bij de voorstelling. Verder zat er ook mooie acrobatiek van dansers in de voorstelling en vond ik de acteerprestaties van de spelers die oorspronkelijk niet acteurs zijn erg goed. Er waren dus weliswaar enkele dingen niet super toch was het echt een hele leuke middag. Ik kende gelukkig het verhaal al dus kon het wel volgen en heb gewoon echt genoten van alle mooie zang. Bovendien de Klokkenluider van de Notre Dame is een van mijn favoriete Disneyfilms (heb nog een Esmeralda knuffel boven liggen) dus het was sowieso al leuk om deze in musicalvorm te zien!
Kortom het was dus wel het tripje waard hoor! Of ik hem iedereen zou aanraden weet ik niet... Het is een ‘echte’ musical dus zonder praten maar met alleen maar zang. En dus in Vlaanderen met bekende Vlamingen. Dit is natuurlijk dus wel een bepaalde stijl die niet voor iedereen is weggelegd. Maar ik heb in ieder geval, ondanks enkele minpuntjes, toch wel een leuke tijd gehad hoor!
Hairspray (31 mrt 2010)
Gisteravond was het tijd voor onze 1ste musical in een rij van 3 die wij de komende 2 weken gaan bezoeken. Namelijk Hairspray! De musical vond plaats in de buurt dus dat scheelde natuurlijk een hoop reistijd.
We hadden niet echt hele hoge verwachtingen. We hebben ondertussen al meerdere V&V producties gezien en allemaal waren ze wel aardig maar nou niet echt geweldig. Maar toch... Hairspray de film vonden we erg leuk dus de musical wilden we toch graag een kans geven. Bovendien zag de cast er ook veelbelovend uit.
Bij binnenkomst zagen we een heel leuk bericht. Niet Arjan Ederveen maar Richard Groenendijk de understudy zou vandaag Edna spelen! Hier hadden we eigenlijk al op gehoopt omdat we Richard op tv al vaker in de rol hadden gezien en hem echt geweldig vonden (overigens vind ik Arjan Ederveen ook wel leuk hoor, maar ik weet hoe graag Richard die rol wou dus verwachtte van hem net wat meer). We zaten op rij 4 wat rij 1 bleek te zijn door een enorme orkestbak dus mooie plaatsen hadden we zeker.
Maar, hoe was ‘t... Nou het overtrof echt al onze verwachtingen, wat een geweldig leuke voorstelling! En wat waren we toch blij dat we Richard hadden. Echt Richard Groenendijk, GE-WEL-DIG gewoon! Zoals hij die rol vertolkte, de improvisatie... Super gewoon! Maar ook Esmee van Kampen, Anouk Maas, Jim Bakkum, Dick Cohen, enz... Ze deden het allemaal super!
Tijden het 2de deel van de musical hebben we echt helemaal dubbel gelegen! Tijdens een nummer tussen mevrouw en meneer Turnblad ging er al meteen iets mis wat echt de toon zette voor de rest van het nummer. Iets van 10 keer hebben ze uiteindelijk het nummers overgedaan maar van een leie dakje ging het niet. Slappe lach, foutjes die werden gemaakt, opeens wisten ze zelfs niet meer waar ze in het nummer waren! En de opmerkingen tussendoor... Hilarisch gewoon (en ik haat dat woord dus dat ik dat zeg zegt echt iets over de voorstelling)! We hebben echt helemaal dubbel gelegen en de voorstelling duurde ook zeker 10 minuten langer door alle improvisatie. En dat arme orkest... Wat deden die het goed zeg, ondanks alle heisa om hen heen (Richard zei het ook nog op een gegeven moment tussendoor “weten jullie nog wel waar we zijn?”)!
Nee echt ik heb een super avond gehad, het was echt heel leuk! Oké het had wel grotendeels met Richard Groenendijk te maken dat de voorstelling zo leuk was maar dan nog... Ik kan hem echt aanraden hoor, Hairspray is echt heel leuk voor jong en oud!
Ik ben dus heel benieuwd of Notre Dame de Paris en Mary Poppins net zo leuk zullen zijn. Van die eerste verwacht ik weinig humor maar wel het niveau van Les Misérables dus die heeft flinke schoenen te vullen... En van Mary Poppins verwacht ik net zo een spektakel als Tarzan (die wij 2 keer hebben gezien), Noortje was mijn favoriet maar nu moet ze het ook echt gaan waarmaken! We zijn dus heel benieuwd, maar in ieder geval hebben we dus al een hele leuke avond achter de rug...
NSV Regiodag (27 mrt 2010)
Vandaag was het begin van de drukke april maand die nog komen moet. Vanaf nu lopen we namelijk echt over van de activiteiten. Maar wel leuke hoor!
Vandaag was dus de eerste gepland en meteen ook een van de leukste! Namelijk de NSV regiodag in Spaarnwoude! Ik had al vaker naar regiodagen toe gewild maar telkens kwam er iets tussen. Dan waren we weer op vakantie, hadden we een afspraak of had Abby pups. Kortom het kwam er steeds maar niet van. Dus toen ik hoorde van de dag in Spaarnwoude had ik meteen zoiets van hé dat is misschien wel wat. En toen ik erachter kwam dat de eigenaresses van Diesel en Sterre er net zo over dachten was de beslissing helemaal snel gemaakt natuurlijk.
Kortom was het dus vroeg opstaan geblazen, heel vroeg opstaan voor mijn doen (zeker met mijn klachten die ik in de ochtend heb). We moesten namelijk tussen 10u en 10.30u in Spaarnwoude zijn maar ook nog eerst Diesel en zijn eigenaresse ophalen (zij hadden namelijk geen vervoer dus reden gezellig met ons mee). Het was even zoeken maar uiteindelijk kwamen we mooi op tijd iets over 10u dus aan in het restaurant. We werden al gauw dolenthousiast begroet door Sterre die ons al had zien binnenkomen. Het was al flink druk met vele sheltie-eigenaren en hun hondjes (in totaal zo’n 55 eigenaren en een hele hoop shelties). Sommige met maar een, andere met een volwassen hond en een pupje maar ook mensen met 6 of meer shelties. Shelties in alle kleuren en maten (op bi-blue en zwart/wit na, althans die heb ik niet gezien) allemaal met verschillende karakters. Maar ook wel allemaal met het echte sheltie karakter hoor!
Na een praatje van de organisatoren en de eigenaren van het restaurant/boerderij werden we in groepen van 10 verdeeld en op een puzzeltocht gestuurd door Spaarnwoude. Natuurlijk zaten wij in de groep met Sterre die niet alleen was gekomen maar samen met haar huisgenoot Suus (een border terriër) en haar eigen fotografe! Heel toevallig bleek er nog een bekenden van ons in het groepje te zitten. Namelijk Thiago jr, een prachtige blue-merle vent die we bij zijn fokster met zo’n 7 weken nog hebben gezien. Zowel zijn vader als moeder kennen we dus het was erg leuk om die vent opeens zoveel maanden later weer eens te zien. Verder was het ook een heel gezellig groepje met leuke mensen dus we hebben het erg naar ons zin gehad en flink gekletst. We kregen vragen over de omgeving en moesten een route volgen langs allerlei dingen. Ook moesten we een oud-hollands liedje instuderen al zijn we hier nooit echt aan toegekomen...
Eenmaal terug bij de boerderij was het tijd voor de lunch. Ze hadden van alles op het menu staan dus we bestelden van alles. Maar helaas, het zat me weer eens niet mee... Allereerst hebben we zo’n 45min gewacht op ons eten (en daarvoor hadden we ook al iets van 20min gewacht voordat we onze bestelling konden doen want ze sloegen ons steeds over) wat natuurlijk al niet lekker is. Maar uiteindelijk kreeg ik dan mijn pannenkoek. Heel leuk met poedersuiker gedecoreerd overigens (zaten varkentjes en wolkjes op). Maar helaas hij bleek aangebrand te zijn, oftewel niet echt eetbaar dus. En ja na zolang wachten had ik niet echt puf om nog langer te wachten dus uiteindelijk heb ik maar een zakje chips genomen.
Na de lunch zijn we even neer ‘het winkeltje’ gegaan (van de Nederlandse Sheltie Vereniging) om te zien wat zij allemaal te koop hadden. Er werd flink ingeslagen door sommige maar voor ons bleef het alleen bij een applicatie. Die kan dan mooi weer op een trui van Ash, is zij ook echt helemaal in de sheltie-stijl!
Het was even wachten op het vervolgonderdeel (aangezien we nogal vroeg terug waren van de puzzeltocht) dus wij gingen alvast naar het veld toe. De honden mochten namelijk tijdens de puzzeltocht niet los (dit is immers niet toegestaan in Spaarnwoude) maar voor het veld was een vergunning aangevraagd dus hier mochten de honden wel los. Eenmaal op het veld bleek dit wel iets anders te zijn als verwacht... Wat een blubberzooi zeg! En dan bedoel ik niet een beetje nee maar echt modder waar je tot aan je enkels in weg zakt! Maar goed de honden hadden het heerlijk naar hun zin dus ach ja. Een beetje vies worden mag wel een keertje (al hadden we aan het eind van de dag wel zwarte honden hoor, hihi!).
Uiteindelijk begonnen dan zo ergens in de middag de spelletjes! Er waren een aantal onderdelen. We werden weer in groepen verdeeld (dit maal 4 groepen) en moesten gaan rouleren. Onze groep begon bij de coursing. Dit is een onderdeel wat lijkt op een soort mini-renbaan (je hebt een speeltje wat lijkt op een soort staart vast aan een lijntje dat gespannen is over een veld, iemand gaat dan bij een wieltje staan wat er voor zorgt dat het speeltje over de lijn vliegt en de bedoeling is dan dat je hond er achter aan gaat). Er begon een heel fanatiek hondje maar ik had er al een hard hoofd in bij Abby. En inderdaad hoor het interesseerde haar echt helemaal niks!
Volgende dus...
Daarna was Sterre aan de beurt. Zij had al staan toekijken dus was erg enthousiast en vloog ook meteen achter het ‘staartje’ aan. Maar ja toen stopte die halverwege opeens ging die de andere kant op... En toen was dat ding opeens toch eng! Met haar staart tussen haar poten vloog ze terug naar ons. We hebben allemaal dubbel gelegen!
Daarna was het Diesel’s beurt. Ook hij begon heel goed maar halverwege kwam dan weer dat moment dat het ‘staartje’ terug ging. En net zoals zijn zus vloog hij met z’n staart tussen z’n poten weg (mama’s kindjes hè)! Alleen dit maal niet richting ons maar de andere honden. Uiteindelijk kregen we hem allemaal gewoon niet meer te pakken dus hebben we een nieuw wapen ingezet. Zusje Sterre! Zij werd losgelaten en meteen vloog Diesel achter haar aan. Ze hebben even heerlijk over het veld gerend en uiteindelijk kwamen ze beide heel netjes terug...
Na de coursing was het tijd voor de volgende opdracht. Met deze opdracht waren punten te behalen en degene met de meeste punten aan het einde van de dag won een prijs. Dus dit was een belangrijke! De opdracht was... Een iemand ging aan de ene kant van een veldje (wat met tape was aangegeven) staan met een hond en de eigenaar aan de andere kant. In het midden van de baan lag een voerbak met daarin een stukje worst. De bedoeling was dat de hond naar zijn eigenaar zou rennen zonder naar het bakje met worst om te kijken. Nou makkie voor Abby want die interesseert eten helemaal niks! Maar ook Diesel en Sterre deden het super hoor, allemaal slaagde ze er in de opdracht met succes te voltooien!
De bedoeling was dat we hierna een borsteldemo zouden krijgen maar vanwege alle modderpoten en zwarte honden ging dit niet door. Voor ons mooi dus even de tijd om een fotomomentje in de plannen. Op een wat droger heuveltje hebben we dus even wat kiekjes geschoten van Abby en haar zoon en dochter...
Daarna was het tijd voor het belangrijkste onderdeel... De 5 uitdagingen! Van tevoren hadden we al een lijst moeten invullen. Hierop stonden allerlei vragen waarop je moest invullen of jij dacht dat jouw hond dit kon of niet. Ik had dus bij alle vragen op een na ingevuld dat ik dacht dat Abby dit niet kon. Tja het is echt niet dat ik vind dat ze niks kan hoor, maar dit... Nee dat was echt niks voor Abby! We begonnen met een stukje met allerlei speeltjes. De bedoeling was dat Abby binnen 20sec een speeltje uit dit veldje naar mij zou terug brengen. Maar ja als je niks weg gooit dan reageert Abby er toch niet op dus dat was geen succes. Maar goed dat had ik goed voorspeld dus 1 punt! Toen kwam het ballonnenlijntje. Er waren aan 2 kanten ballonnen gespannen en een van ons moest daar tussendoor lopen en dan Abby roepen. De bedoeling was dan dat Abby ook tussen de ballonnen door naar je toe zou komen. Nou nu is Abby echt niet heel bang voor ballonnen maar als zij een makkelijkere weg eromheen ziet dan neemt ze die wel. Oftewel weer 1 punt erbij! Daarna was het tijd voor een soort makkelijke versie van balletje-balletje. Er stonden 5 bloempotjes en je moest een bal voor de neus van je hond onder een van hen verstoppen. Vervolgens moest de hond dan de bal weer vinden. Nou nu vond Abby die bal geweldig maar toen ik hem verstopte was het opeens niks meer aan, veel te veel werk! Goed voorspeld dus dat waren alweer 3 punten in totaal! Toen kwam de slalom. Een moeilijke zeker met mijn gezondheidsklachten (trillen). De bedoeling was dat je met je hond en een pollepel met een bal erop in dezelfde hand een slalom parcours zou afleggen. Maar het was mogelijk dacht ik dus hier had ik toch maar een ja ingevuld. En... Abby was zo gefocust op de bal dat ze geweldig makkelijk meeliep! Punt 4 dus! Als laatste moest de hond een krant in z’n bek houden. Nou Abby doet haar bek niet eens open voor een krant dus dit was een zeer makkelijk 5de punt. En dat met de punt van het worstjesspel maakte 6 punten!
Diesel en Sterre legde natuurlijk ook het parcours af maar boven alle verwachtingen vonden zij wel de balletjes onder de bloempotten! Super natuurlijk maar helaas wel een punt minder voor hen dus.
Na dit alles en nog wat geklets op het veld gingen we weer richting het restaurant. Hier hebben we nog even een ijsje gegeten in afwachting voor de prijsuitreiking. Eerst werden de vrijwilligers bedankt en toen de winnaars van de individuele spelletjes bekend gemaakt. En Abby en ik werden 1ste! Echt ongelofelijk maar blijkbaar kende ik mijn hond dus het best van iedereen! Ik kreeg een vlaggetje van de rasvereniging en sleutelhanger cadeau dus ook nog eens best mooie cadeaus. En absoluut niet verwacht ook dus ik ben er heel blij mee! Maar dat was nog niet alles... Want ons puzzeltocht groepje (de ‘Kletskousen’, zo hadden we onszelf genoemd) had ook de gedeelde 1ste plaats gewonnen! Maar we moesten dan wel nog even ons liedje zingen... We hadden een hele originele variant van ‘Ik heb mijn wagen volgeladen’ gemaakt met daarin shelties verwerkt. Hier kregen we ook nog complimenten voor! Maar uiteindelijk was er geen winnaar, iedereen was een winnaar dus we kregen allemaal een chocoladereep!
Hierna was het alweer tijd om naar huis te gaan. Het was ondertussen alweer 16.30u dus we hadden er een lange dag op zitten. Maar wel een hele leuke en gezellige hoor! We namen afscheid van iedereen, maakte de auto hondklaar (ivm alle zwarte poten) en gingen richting huis.
Het was echt een hele leuke dag! Ik heb me heel erg vermaakt, heb gelachen en gekletst. Nieuwe mensen ontmoet en hun honden en ook heerlijk genoten van alle spelletjes. Ook viel me op hoe aardig iedereen was, vooral ook de medewerkers van de boerderij waarop dit alles plaatsvond. Kortom een hele leuke en geslaagde dag zeker voor herhaling vatbaar!
Eind april is er weer een regiodag maar deze valt in een hele drukke periode dus of wij hier dan weer aanwezig zullen zijn weet ik niet. Maar wie weet want wellicht komen er weer pups van Abby... Maar goed eerst maar even de maand april doorkomen want die zit al vol genoeg!
----------------------------------------------------------------------------------------------------