Weblog

Ik houd al jaren een weblog bij. Eerst op mijn allereerste site, toen een tijdje op de vorige Special Princess site en nu ben ik ook van plan dit hier te blijven voortzetten. In mijn blog schrijf ik over van alles. Mijn dieren natuurlijk maar ook over hoe ik me voel, bezoekjes aan musicals, concerten, films, dierentuinen en nog veel meer. Benieuwd naar wat ik allemaal zoal meemaak? Houd dan deze pagina in de gaten!

Er zijn ondertussen 4 pagina's met blogs. Klik onder aan de pagina om verder te gaan naar de volgende weblog pagina!

Dierenpark Amersfoort met 3 blue-merle shelties (4 sep)

We zijn we thuis, eindelijk... Hahaha, nee hoor! Heb echt een top dag achter de rug. Was achteraf gezien alleen wel een beetje zwaar. Merkte het op het moment zelf eigenlijk niet eens maar meer pas toen ik later even een tijdje in de auto zat. Toen begon ik echt in te storten. Maar goed heb op de terug weg even kunnen slapen dus gaat nu wel weer, dus denk ga toch alvast de weblog schrijven...
Vandaag waren we weer eens even een dagje weg. Ik zou namelijk nog een keertje gaan wandelen met Abby’s zoon Diesel en zijn eigenaresse en we hadden het al gehad over Dierenpark Amersfoort (waar wij een abonnement op hebben), maar toen ik van de week met een vriendin die ik online heb leren kennen het had over iets afspreken met ook haar sheltie besloten we er een ‘double-date’ van te maken. Dus vandaag was het allemaal op naar Amersfoort! Wij pikten Jessica en Diesel op onderweg naar de dierentuin en op het station in Amersfoort kwamen we Maryse en Lizzie tegemoet. Een dagje dierentuin met 3 blue-merle shelties, dat moet toch wel wat bekijks trekken. Ashley was voor het gemak even thuisgebleven bij oma, die heeft het namelijk niet zo op andere honden en die drukte (in het weekend in de dierentuin). Zij heeft dus een speciaal dagje met oma gehad met lekker veel aandacht en wandelen. Het was de eerste keer dierentuin voor Diesel en Lizzie dus het zou een spannend dagje worden voor hen. Voor Abby zou het het laatste grote uitstapje zijn voor de bevalling maar aangezien zij al een ervaren dierentuinbezoeker is kon zij wel het goede voorbeeld geven...
We begonnen bij de beren en meteen was het raak. Een van de beren vloog op de honden af wat vooral Lizzie even deed schrikken. Die was dus een tijdje een beetje schrikachtig maar gelukkig verdween dit alweer na enkele minuten wandelen. Ach ja pupje hè, die is alles dus zo weer vergeten (ze is namelijk pas een half jaar oud). Na de beren volgden de bevers, olifanten en apen. Vooral kleine Kina was erg schattig om weer even te zien bij mams al zagen de honden er niet veel in.

Na een stukje wandelen zijn we even wat gaan eten. Ik had ondertussen ook al een hypo dus had mijn hapje eten ook wel nodig. En de honden konden ook wel alweer een kleine pauze gebruiken. Na dus wat te hebben gegeten, eten te hebben uitgerust en te hebben gekletst natuurlijk vervolgen we ons pas verder de dierentuin in.
De tijgers lagen erg mooi in het zicht voor het raam maar helaas de honden konden er weer weinig in zien. Die hadden meer oog voor mekaar (Diesel en Lizzie dan, verliefd stel hahaha!).
We zijn ook nog even het nachtdierenverblijf in gegaan terwijl mijn moeder op de honden paste maar hier waren helaas weinig dieren te zien. Beetje een tegenvaller dus maar goed er viel nog genoeg anders te zien in de dierentuin.
Bij de maki’s trokken de honden weer veel bekijks. Binnen enkele minuten stonden er tientallen maki’s voor het raam te kijken naar al dat blauws wat naar hen keek. Vreemd vonden ze dat toch maar...
De witte tijgers waren ook erg indrukwekkend. Hen heb ik de laatste jaren echt zien opgroeien en het dierenpark dus het was prachtig om ze nu volwassen zo in hun natuurlijke doen te zien. Echt geweldig gewoon! Abby voelde zich alleen wat minder op haar gemak daar op dat stuk vanwege een trauma van een tijdje terug dat een brullende leeuw betrof.

Aan het eind van de dierentuin besloten we nog even te gaan zitten, een ijsje te eten en nog even bij te komen voordat we het pad richting de auto verder gingen. We besloten ook nog even wat groepsfoto’s te maken en Jessica (die Diesel ondertussen al aardig wat heeft geleerd) begon een kleine hondentruckjes-demo te geven, hihi! Nou en echt binnen ‘no-time’ stonden er tientallen mensen om ons heen te kijken naar wat er gaande was. Ik zei al we hadden hier geld voor moeten vragen zo populair waren we! Abby lag natuurlijk rustig toe te kijken, veel te druk allemaal voor haar. Al kreeg zij ook wel de nodige aandacht hoor, zeker toen men hoorde dat ze zwanger was. Nou en geweldig vond Abby het hoor, al die aaien over de bol. En ik hoorde al meteen achter me ‘mama ik wil ook zo een hond’, hahaha!

Diesel en Lizzie raasden ook nog even uit door flink met elkaar te spelen. Och die 2 vonden mekaar toch zo leuk... Echt geweldig gewoon! Lizzie was duidelijk de baas van het stel maar Diesel kon ‘r goed aan (die is ook wel wat gewend natuurlijk met ‘tante’ Ashley). Heerlijk vlogen die 2 achter elkaar aan het takjes spelend en happend naar elkaar. Echt een prachtig gezicht!

(meer filmpjes van vandaag zijn te vinden op mijn Youtube pagina)

Nou ja en toen was het alweer tijd om afscheid te nemen. Of nou ja alweer... We kwamen om 13u aan in de dierentuin en waren van plan tot 15.30u ongeveer te lopen, misschien 16u. Maar het werd uiteindelijk 17u, zolang hebben we lopen kletsen en kijken. En ik had het niet eens gemerkt, moet dus wel een topdag zijn geweest! De klap kwam dus ook later pas zoals ik al zei zo ergens halverwege de rit naar huis. Maar goed, het is het meer dan waard geweest hoor. De honden hebben het heerlijk gehad, samen in de dierentuin (en Diesel weer samen met mammie). Wij hebben het erg gezellig gehad, het weer zat mee en we hebben weer mooie dingen gezien. Kortom een dag die zeker voor herhaling vatbaar is! Maar voorlopig helaas niet meer want Abby kan voorlopig niet meer zoveel lopen. Die moet het vanaf nu rustig aan gaan doen en zich gaan voorbereiden op wat komen gaat, net zoals wij...

(meer foto's van vandaag zijn te vinden in Diesel's album en Abby's album)

Holland's Got Talent (28 aug)

Wat gaat de tijd toch snel soms...
Leek het 7 weken geleden nog een vreselijke lange vakantie te worden. Nu is die alweer bijna voorbij! Ach ja zo is het altijd hè met dit soort dingen.
Maar goed. Als afsluiter van deze vakantie wilden we wel graag iets leuks doen natuurlijk. En nu had mijn maatje het erover dat zij nog nooit naar tv-opnames was geweest dus een tijdje terug zijn we al met haar naar de opnames van ‘Weten zij veel?’ geweest. Maar echt een tv-show kun je dit niet noemen natuurlijk in zo een kleine studio en gratis toegang (wat tegenwoordig erg bijzonder is). Het plan was dus om later dit jaar ook nog eens naar Popstars of Holland’s Got Talent te gaan. Een tijdje terug had ik dus gekeken voor kaarten voor die laatste maar deze waren allemaal helaas al uitverkocht. Balen dus... Krijg ik opeens een week geleden een mailtje met daarin kaarten voor Hot Talent! Meteen gesmst naar iedereen en de kaarten besteld en zo zaten we dus gisteren bij de op een na laatste halve-finale.
We vertrokken al in de middag en hebben onderweg eerst nog even wat gegeten. Rond 18u kwamen we, ietsje voor op schema, aan op het Mediapark. We hebben daar nog even in de auto gezeten maar zijn uiteindelijk toch maar voor de deur gaan wachten op de trap. Een goede keus bleek later want de jury was blijkbaar nog niet helemaal binnen. Als eerste kwam Gordon aan met zijn vriend en die geweldig schattige Reus (och en wat een schat is dit toch zeg, net Ashley maar dan met een plattere neus). M’n maatje moest van een vriendin een handtekening van hem vragen dus we zijn meteen op hem af gegaan. En meteen werd wel weer duidelijk hoe vriendelijk Gordon is, want dat is die echt. Mensen hebben vaak een vertekend beeld van hem maar ik vind hem persoonlijk echt vreselijk aardig! Hij stond ons dus ook meteen te woord en bood zelfs nog aan een foto te maken. Na Gordon kwam ongeveer een kwartiertje later ook Patricia aan met haar zus en haar chi in de tas. Zij was echter zoals altijd iets minder sociaal en liep met een grote boog om de wachtende menigte heen om via een andere ingang naar binnen te gaan (terwijl Gordon gewoon er doorheen liep en foto’s maakte met iedereen). Maar goed verschil moet er zijn hè...
Rond 19u ging de deur open en konden we doorlopen naar studio 24. Helaas niet de grootste en mooiste studio van het park (waar we meestal zitten) maar de iets kleinere variant.
De vaste RTL publieksopwarmer Jacco was er weer en deed het zoals altijd weer erg goed. Gezellig sfeertje dus van tevoren!
Als eerste mochten de vrienden en familie van alle kandidaten in vooraf opgestelde volgorde naar binnen. En toen pas was onze deur aan de beurt, die voor het andere publiek. We stonden redelijk midden in de rij maar aan het eind bleek dat door al het voordringen vanaf de zijkant wij bijna helemaal achteraan in de rij uitkwamen. En binnen zagen we dat het dringen niet zonder reden was... Er waren overduidelijk veel te weinig stoelen voor al het publiek, laat staan als je naast elkaar wil zitten! We hadden een stukje met 2 stoelen en daaronder nog 1 lege stoel gevonden maar terwijl we daar stonden om te gaan zitten nam iemand al een van die plekken in beslag. Gelukkig schoof op dat moment net het publiek door waardoor er op een rij 3 plaatsen vrij kwamen dus die hebben we maar snel genomen! We zaten achter jurylid Dan helemaal in de nok maar goed zo een studio is gelukkig niet heel groot dus je kon alles nog prima zien. Wel kwam even later al de oproep dat er nog mensen op de gang stonden te wachten die ook graag wilden zitten en uiteindelijk werd er een hele extra rij achter ons neergezet omdat er zo weinig stoelen waren. Maar goed wij zaten in ieder geval...

De show zelf was erg leuk. Erg gevarieerd en het was vooral ook leuk om te zien wat er tussen de filmpjes door gebeurt, want het is echt ongelofelijk wat die stage-crew doet daar! Ook was tijdens de commercialbreaks duidelijk te zien hoe de jury was. Dan hield zich een beetje op de achtergrond maar sprak soms wel af en toe met mensen. Patricia bleef zitten waar ze zat en werd tussendoor even bijgewerkt door de make-up terwijl Gordon het publiek in ging om te kletsen met mensen en op de foto te gaan. Oh ja trouwens vergeet ik bijna te vertellen... Wendy van Dijk en haar vriend Erland Galjaard waren ook nog aanwezig bij de opnames samen met Wendy’s zoontje Sem. Zij zaten in het publiek en het was duidelijk te zien dat Sem het erg naar z’n zin had bij de opnames. Leuk uitstapje ook hoor vind ik, hihi (Sem is ook soms mee naar X-Factor enz want daar heb ik hem ook wel eens gezien volgens mij)!

Onze favoriet was natuurlijk Harrie met z’n beestenboel al vonden we de 2 dansacts van de kinderen ook wel erg goed. Maar helaas... In Nederland zijn dieren lang niet zo populair als dat ze zouden moeten zijn (dat zagen we ook wel al bij de 1e liveshow met de doggydance act die ook erg goed was) dus Harrie ging niet door.
Maar dat mocht de pret niet drukken natuurlijk want al met al was het een erg leuke show! Ik heb ‘m nog niet terug gezien (ga ik morgen doen) dus ik weet nog niet of ik in beeld ben geweest maar volgens vrienden en familie die hebben gekeken hebben deze ons niet gezien. Ach ja we zullen zien.
Al met al was het een erg leuk avondje uit. Oké X-Factor en Idols zijn qua kandidaten wel iets beter maar het was erg leuk om ook deze show eens live in de studio mee te maken. Zeker voor herhaling vatbaar dus.
En tja dat was het dan ook meteen voor onze vakantie. Alleen vandaag en morgen nog en dan begint de werkweek weer voor mijn moeder. Het was een beetje een vreemde vakantie. De eerste 3 á 4 weken hebben we nauwelijks iets gedaan vanwege het weer en waren we nogal aan huis gebonden terwijl we de laatste 2 á 3 weken vol hadden gepland staan met leuke uitjes en events (iets te veel achter elkaar achteraf gezien misschien maar goed wel leuk allemaal). Maar we hebben er van genoten en gelukkig ook goed uit kunnen rusten wat we zeker beiden nodig hadden!
Nou en dan nu nog een maand voordat de drukte weer begint (in de vorm van pupjes). We hebben de komende maand nog wel wat dingen gepland staan maar zullen ook veel gaan uitrusten zodat we goed voorbereid zijn op wat komen gaat...

We Will Rock You (26 aug)

Het heeft even geduurd maar hier is die dan... De nieuwe weblog!
Zoals sommige van jullie al weten had ik dinsdag een avondje uit gepland staan. Namelijk naar de musical We Will Rock You. Deze musical gebaseerd op de muziek van Queen verteld een futuristisch verhaal wat zich 300 jaar van nu afspeelt. In de hoofdrollen zijn enkele grote namen te zien zoals John Vooijs (die regelmatig te zien was in de rol van Tarzan, meedeed aan ‘Op zoek naar Joseph’ en hier in mijn favoriet was en het laatste seizoen te zien was in Mamma Mia), Marjolein Teepen (oa bekend van ‘Op zoek naar Evita’ en de musical Man van La Mancha), Pia Douwes (een van de grootste in ons land op musical gebied natuurlijk, bekend van oa Elizabeth, Chigaco, De 3 Musketiers en Evita) en Floortje Smit (bekend van Idols). Martin van der Starre zou eigenlijk ook een grot bijrol hebben maar heeft helaas vorige week woensdag een ernstig ongeluk gehad en ligt nu in het ziekenhuis. In anderhalve dag tijd moest voor hem vervanging gezocht worden en deze is er gevonden in Charly Luske (bekend van oa Boyband en The Full Monty).
Maar goed, de musical. Hij begon iets later dan gepland dus we zaten al vol spanning te wachten. Nou en die spanning kwam er ook wel meteen uit bij de eerste beat. Poeh zeg echt niet normaal, hahaha! De boxen voor ons neus stonden overduidelijk ietsje te hard, hihi...
Bij voorbaat wisten we niet echt goed wat we van de musical moesten verwachten. De castlist zag er zeker goed uit dus op dat gebied geen zorgen. Zang zou met deze cast ook echt geweldig moeten zijn en de muziek van Queen is ook erg goed. Maar ja het verhaal... De laatste tijd hebben we nogal wat musicals gezien die een beetje tegenvielen. Musicals zoals Crazy Shopping (die echt niet goed was, sorry), Notre Dame de Paris (die wel aardig was maar waarvan de verwachtingen wel iets hoger waren dan wat we uiteindelijk hebben gezien) en Mary Poppins (een musical waar we erg hoge verwachtingen van hadden en die op zich erg mooi was maar toch dat kleine iets miste wat het net zo groots zou maken als bijvoorbeeld Tarzan) waren ons al tegen gevallen dus tja wat moest dit worden. Nou ik kan alleen maar zeggen...

We Will Rock You overtrof alle verwachtingen, GE-WEL-DIG gewoon!!!

Al vanaf scène een zal je de kwaliteit. Het ensemble wat echt geweldig goed was, ze zang van John en Marjolein waar je echt kippenvel van kreeg... Super gewoon!
Ook het decor was erg mooi. De scènes met Pia en Paul waarbij het podium gewoon naar boven kwam en over de zaal ging. Prachtig!
En toen kwamen Floortje en Charly, 2 waar we al op zaten te wachten. Charly die de rol van Brit in anderhalve dag tijd heeft moeten leren en Floortje een Idols finaliste die nog nooit in een musical heeft gestaan. Wat moest dat worden? Nou ook een geweldige combinatie hoor! Wat Floortje kon had ik echt nooit verwacht. Zoals die daar stond, acteerde en zong! Beter als ooit tevoren. En Charly, echt een pittige rol hoor om in zo weinig tijd in te studeren. Maar hij maakte geen enkele fout, was echt grappig en overtuigend. Nee echt heel goed!
Maar het verhaal was toch wel hetgeen wat alle verwachtingen overtrof. Zo grappig, leuk bedacht ook en goed neergezet. Een compleet onbekend verhaal maar goed te volgen en op sommige momenten zelf nog wel een beetje realistisch ook. Nee echt heel leuk!
Iedereen hoor wel hoe enthousiast ik ben, hihi... Nee deze musical staat ook echt in mijn nou ik denk top 3 van ‘must see’ musicals. Op 1 heb ik natuurlijk nog steeds Tarzan staan, ik vrees ook dat die moeilijk te overtreffen wordt. Mijn nummer 2 is Saturday Night Fever en dan komt deze denk ik toch echt wel hoor.
Op het eind van de voorstelling was ook wel duidelijk te merken dat ik niet de enige was die hier zo over dacht. Bij de laatste nummers zong een groot deel van het publiek flink mee en ook het klappen ging goed synchroon met natuurlijk ‘We Will Rock You’!
Is nog wel leuk om te vertellen trouwens... Op het eind na alle nummers, het applaus en de ‘curtain fall’ hadden we allemaal eigenlijk nog niet genoeg. Net als op een concert begonnen we dus met z’n alle ‘we want more’ te roepen! Achter wisten ze niet meer wat ze moesten doen dus werd het gordijn maar weer omhoog getrokken. Je zag duidelijk aan de blikken van de cast dat ze dit niet verwacht hadden en even niet meer wisten wat ze moesten doen. John nam het voortouw en begon ‘We are the champions’ in te zetten waarop het hele publiek mee deed (a capella overigens want de band stond ook op het podium voor hun applaus) en we met z’n alle begonnen te zwaaien met onze armen en te zingen. Charly nam de riedeltjes in het midden van het nummer en zo hebben we een tijdje staan zingen. Je zag echt dat de cast er van onder de indruk was dat het publiek zo enthousiast was (we zaten op rij 0 oftewel de rij tegen het podium aan dus hadden leuk contact met de cast en konden hun blikken goed zien). Sommige castmembers hadden tranen in hun ogen staan terwijl andere een glimlach op hun gezicht hadden staan die er denk ik de komende tijd niet meer van af gaat. Echt geweldig gewoon, weer zo een kippenvel moment!
Bij vertrek uit de zaal hoorde je ze ook op het podium nog napraten en juichen voor de crew, het was echt een top-show geweest die avond!
Leuk is ook dat deze avond toevallig werd opgenomen. Door de hele zaal stonden verschillende camera’s opgesteld dus we zijn erg benieuwd wat er met deze beelden gedaan gaat worden.
Bij vertrek zei mijn moeder ook al meteen tegen me ‘en wanneer gaan we weer?!’. Nou en dat zegt ze meestal niet bij de grote producties hoor dus dat zegt heel wat.
Nee echt wat een geweldig leuke, grappige maar vooral goede musical! De zang, het acteerwerk, de decors... Super gewoon. Zeker voor herhaling vatbaar, een van de beste producties die er in Nederland gestaan heeft!
Ik raad dus iedereen aan deze musical te gaan bezoeken want deze moet je echt niet missen!

Zoom Erlebniswelt (20 aug)

We zijn weer thuis hoor! Poeh, poeh wat een dag... We zijn vanmorgen vroeg al rond 9u vertrokken richting Duitsland voor een leuk dagje uit. Tja zoals ik al zei ik ben het een beetje aan het forceren ik weet ‘t, maar ja ik heb nog maar een week vakantie dus wil hier volop gebruik van maken. Achteraf gezien hadden we vandaag beter echter op een andere dag kunnen plannen. Maar het was wel heel leuk hoor!
We zijn vandaag dus naar Duitsland gegaan. Naar Zoom Erlebniswelt om precies te zijn. Een dierentuin op zo’n 10 minuten rijden van Oberhausen. We wilden graag weer eens met de honden naar een nieuwe dierentuin maar aangezien hier in Nederland in een hoop dierentuinen geen honden zijn toegestaan besloten we uit te wijken naar Duitsland.
Het was een lange rit waarbij we al merkte dat het steeds heter werd. Iets wat we niet bepaald leuk vonden! Abby was ook nogal misselijk in de auto op de heenweg. Waar dit aan lag weten we niet. Zou een symptoom kunnen zijn maar het kan ook gewoon haar wagenziekte zijn. Als pup is ze namelijk vreselijk wagenziek geweest en uiteindelijk is ze hier wel overheen gegroeid maar toch... Alhoewel op de terugweg had ze weer nergens last van... Ach ja maar goed! Uiteindelijk kwamen we zo rond 11.30u aan in Duitsland bij de dierentuin. Even wat heen en weer gelopen want ik was iets vergeten, hihi. En ook in een flinke rij gestaan om entreekaarten te kopen maar uiteindelijk waren we dan binnen hoor.
Het viel ons bij binnenkomst al meteen op dat er een hoop honden waren. We waren er al zeker 5 in de eerste paar minuten dat we daar stonden tegen gekomen. Gezellig dus!
Het park was niet een ‘normale’ dierentuin maar opgedeeld in 3 stukken. Azië, Alaska en Afrika. Wij begonnen links met Azië. In dit deel waren helaas niet waanzinnig veel dieren te zien (waarschijnlijk vanwege de hitte) maar wel hele bijzondere. We begonnen met een stuk buiten maar gingen al gauw een binnenverblijf in waar losvliegende dieren waren. Vogels dacht ik maar nee hoor... Het waren vleermuizen! Prachtig om te zien die beesten, zo boven je hoofd hangend en dan met de honden er tussendoor. Geweldig! Alleen erg heet daar binnen dus erg lang hield je het daar niet vol.

Na Azië was Afrika aan de beurt. Dit was het grootste deel van de dierentuin nou en dat hebben we gemerkt hoor! Het deed ons erg terugdenken aan Zuid-Frankrijk. Ook stikheet en heuvel op en af, hahaha! Een prachtig landschap voor de dieren hoor daar niet van... Maar zo zwaar met 27 graden en geen plekje schaduw. Oh ja en ook geen water, want halverwege waren we er achter gekomen dat ze alleen water met prik verkochten en aangezien de honden geen water uit openbare waterbakken drinken (verwende beesten, hihi!) en wij geen water met prik lusten was er dus geen water voor ons (flesje lag namelijk nog in de auto). We hebben uiteindelijk de honden uit ons handen wel wat water kunnen geven maar verder viel het qua drinken dus vies tegen. Maar goed Afrika... Dit deel bestond uit een hele grote savanne opgedeeld in verschillende delen met savanne dieren. Giraffen, zebra’s, gazelle, neushoorns, enz. Halverwege de savanne was er ook nog de mogelijkheid met een boot een deel van de route te doen maar hier waren geen honden toegestaan dus dit hebben we aan ons voorbij moeten laten gaan. Achteraf gezien maar goed ook want we zagen een pelikaan op een van de boten springen en de passagiers aanvallen, hahaha!

Na Afrika waren we wel een beetje op. Al die hitte en zon had ons echt opgebroken dus we zijn even ergens gaan zitten om bij te komen. De honden hadden de rust ook hard nodig dus dat kwam goed uit! Oma nog even gebelt om te vragen hoe het in Nederland was en toen maar weer verder gegaan. Met het laatste deel...
Alaska! Al moet ik wel zeggen het leek niet echt op Alaska met die tropische temperaturen, hihi. Maar dat deel was ook mooi zeg... Om te beginnen eerst een deel met elanden en meer van dat soort dieren. En toen kwam het echte winterdeel met beren, zeeleeuwen en ijsberen! Halverwege was ook nog een wiebelbrug en een Alaskan Adventure maar hier mochten alweer (of nou ja alweer dat was eigenlijk het enige hoor) geen honden in bovendien het was toch in het Duits dus dat leek me toch niet echt wat voor mij. Het zeeleeuwen deel was trouwens erg mooi gedaan met een tunnel waar je onderdoor kon lopen en waar dan de zeeleeuwen over je heen zwommen. Echt prachtig! Het berendeel was alleen iets minder met een grot met van die enge geluiden, schrok je je echt rot van! Al waren wij er volgens mij meer van onder de indruk als de honden, hihi...

Na Alaska en 3 uur lopen hadden we wel weer genoeg gedaan voor de dag. Het was erg jammer dat de dag door de hitte (en de drukte, want vanwege de vakantie was het ook wel erg druk hoor wat we niet goed gewend zijn omdat wij meestal buiten de vakanties dit soort dingen doen) een beetje in het water is gevallen maar al met al hebben we wel een hele leuke en vooral ook mooie dag gehad hoor. We hebben heerlijk kunnen wandelen met beiden honden (even voor de duidelijkheid op de foto zit Ash wel in de tas maar ze heeft een groot deel van de dag gewoon lekker meegewandeld hoor, hihi), prachtige dingen gezien en we zijn lekker bruin geworden. Hahaha!

Op de terugweg zijn we nog even langs Oberhausen gereden om daar bij de supermarkt nog even wat plaatselijke lekkernijen te halen. Namelijk mijn favoriete koekjes die alleen verkocht worden in Duitsland en nog een lekker toetje (soort negerzoen maar toch weer niet) wat ze ook niet hier in Nederland verkopen. Ja en nog wat water, heel veel water want daar waren we wel aan toe! Ik heb ook echt die halve liter fles in een minuut ofzo leeggedronken, heerlijk was dat. Honden ook even lekker nat gemaakt en toen aan de terugreis begonnen.
Deze ging best voorspoedig dus al met al waren we nog niet zo heel laat thuis maar wel helemaal kapot hoor van vandaag. Echt alles doet ons pijn, zowel mijn moeder als ik... En de honden zijn echt helemaal gevloerd, die liggen nu ook allemaal te slapen.
Maar het was dus een leuk dagje uit, zeker voor herhaling vatbaar alleen dan op een ander moment in het jaar. Nou en nu nog maar een week vakantie en dan zit het er alweer op voor ons. Gaan we dus nog flink van genieten, iedereen hoort nog wel hier hoe!

Dolfinarium (17 aug)

Ik had gisteren echt geen puf meer om deze blog te schrijven dus vandaar dat ik er maar vandaag aan ben begonnen. Heb vandaag flink uitgerust dus kan er nu weer een beetje tegenaan!
Maar goed gisteren... Want daar gaat het over natuurlijk. Gisteren was een bijzondere dag. Samen met mijn moeder en maatje ging ik namelijk naar het Dolfinarium. Op zich op zichzelf niet zo bijzonder natuurlijk (ben er al tig tegen geweest), maar wel vanwege een ding... Maar daar kom ik later op terug.
In de ochtend vertrokken we richting Harderwijk en zo tegen 11u kwamen we daar aan. We hebben ons gemeld bij de receptie en zijn toen snel het park in gegaan. We kwamen er achter dat de zeeleeuwenshow binnen 10min zou beginnen dus daar gingen we zo snel mogelijk heen. Helaas er bleken alleen nog plekken bovenin het theater te zijn dus mijn moeder bleef buiten in verband met haar hoogtevrees. De zeeleeuwenshow was een nieuwe show en op zich best leuk. Er gingen alleen wel nog wat dingen mis en ik had het idee alsof deze show meer om het verhaal dan om de dieren ging (in plaats van wat het eerst was meer de dieren in plaats van het verhaal). Maar goed echt een hele leuke voorstelling voor de kleintjes hoor, dus zeker een aanrader!
Na de zeeleeuwenshow zijn we met z’n allen richting de koepel gegaan voor de Droomwens. Ook alweer een nieuwe show met erg mooie special effects. Een leuk verhaal waarin de dolfijnen en trainers goed op elkaar ingespeeld waren. Hele bijzondere show dus!
Na de Droomwens was het rennen naar de andere kant van het park, richting de walrussen. Eenmaal daar werd het hek net voor onze neus dicht gegooid maar we hadden mazzel, er mochten nog 20 extra mensen in! De walrussen vind ik altijd een van de topattracties van het Dolfinarium vooral omdat dit zulke bijzondere dieren zijn. Maar deze show sloeg echt alles... Al jaren ga ik naar deze show maar wat ze die walrussen nu hebben geleerd! Nou echt geweldig gewoon. De show moest een soort wedstrijd voorstellen tussen 2 trainers en hun 3 walrussen. Uiteindelijk kwam er ook een onderdeel waarin de kracht van de walrus werd getest. Nou en wat die dieren kunnen... Push-ups, andere buikspieroefeningen en een levende trilplaats worden. Zo geweldig leuk maar ook bijzonder om te zien. Echt een hele leuke show...

Na de walrussen was het lopen richting het roggenrif. Ik was alweer een aantal jaren niet meer in het Dolfinarium geweest maar enkele veranderingen waren me al opgevallen (zoals het verdwijnen van de 3D film). Maar het roggenrif... Wat zonde zeg! Altijd kon je daar eten kopen om de roggen en haaien te voeren. Er was maar een kleine hoeveelheid eten beschikbaar altijd dus je moest er op tijd bij zijn maar dan kon je de dieren echt zelf voeren. Super was dat! Maar nu... Het was een uitleg van een van de verzorgers, over hoe de dieren leven en eten. En dat was het. Meer niet! Ja ze gooide zelf even een bak met voer in het water. Nu snap ik waarschijnlijk doordat mensen misbruik hebben gemaakt van het voeren is het mis gegaan, net zoals in de Apenheul. Maar vreselijk zonde vind ik het wel, dat was namelijk altijd een van mijn favoriete dingen in het Dolfinarium. En nu kun je de roggen nauwelijks aaien want tja waarom zouden ze richting de mensen gaan. Heel erg zonde dus...

Ondertussen was het alweer 13.15u en we waren wel even toe aan een break. Poeh zeg we waren nu al kapot! We zijn dus even gaan zitten om wat te eten en bij te komen...
Na het eten en rusten zijn we richting de Lagune (ondertussen Odiezee) gelopen om daar even onderwater de dolfijnen en walrussen te bewonderen. Er waren enkele zwangere dolfijnen, wat jonge dieren en ook de walrussen waren best actief. Blijft altijd erg mooi om ze in hun doen te zien daar zo in het water. Prachtig!

Maar heel lang hadden we niet bij de Lagune want om 14.45u moesten we bij een hutje nabij verzamelen. We zouden namelijk meedoen aan Dichter bij de Dolfijnen, de verkleinde versie hiervan dan hè. Uiteindelijk deden we met nog 3 anderen (in totaal dus met z’n 6en) mee en begonnen we met een filmpje kijken over dolfijnen en hun leven. Erg interessant maar een hoop wist ik wel al, maar wel leuk hoor.
Daarna gingen we de hut in, alle spullen even neerleggen daar en sieraden en dergelijke afdoen. En onze handen wassen met dettol. En toen was het op naar de Lagune. Eenmaal daar moesten we via een constructie van houten plankjes en vlotten naar het midden van de Lagune lopen. Hier waren de dolfijnen ondertussen als wilden om ons heen aan het zwemmen. Leuk bezoekers! We moesten even wachten want om ruzies te voorkomen moesten er 4 andere trainers de andere dolfijnen bezig houden terwijl wij met Spetter aan de slag gingen (de tv-ster, hihi). We kregen wat uitleg ondertussen over hoe we moesten gaan zitten voor de eerste foto’s. Een foto samen met Spetter! Eenmaal klaar mocht de eerste het vastgezette vlot op, mijn maatje...
Het vlot was erg wankel dus het er op klimmen was niet gemakkelijk maar we hebben het allemaal overleefd. Als eerste moest mijn maatje klaar gaan zitten voor de foto. En na dit fotomoment was er even een momentje samen met de trainer en Spetter. De trainer legde dan wat uit over Spetter, hield hem bezig en je mocht hem aaien en vervolgens een visje geven. Een prachtige ervaring dus...
Na mijn maatje was ik aan de beurt. Op het vlot moest ik op mijn knieën gaan zitten dus die waren even later 3x zo dik natuurlijk, hahaha. Maar goed ik heb het er voor over gehad hoor! Spetter kreeg de opdracht om op z’n rug te gaan liggen en toen mocht ik hem aaien en een visje geven. Het hele moment duurde niet langer dan een paar minuten dus snel was het zeker maar onvergetelijk ook.

Na mij waren de 3 anderen aan de beurt en als laatste mijn moeder. We wilden in eerste instantie dinsdag gaan ivm haar verjaardag (zij is namelijk vandaag jarig) maar helaas zat die dag al vol dus het was een soort van vervroegd verjaardagsmomentje. Zij vond het zitten op het vlot nogal eng maar heeft ook doorgezet en Spetter even mogen aanhalen.

Na ons moment in het water moesten we via die ‘leuke’ constructie van planken weer terug naar het vaste land. Eindelijk veilige grond onder je voeten, hihi! We mochten onze handen nog even wassen, namen afscheid van de trainers en vertrokken allemaal richting het winkeltje om daar onze foto’s te bekijken. De fotografe had van ons allemaal meerdere foto’s gemaakt en had zelf de mooiste uitgekozen die we gratis meekregen. Bijbestellen was ook mogelijk dus we gingen allemaal natuurlijk even kijken naar elkaars foto’s en de meeste van ons bestelde ook wel nog een of meerdere foto’s bij. Er waren 2 soorten foto’s, een alleen met Spetter en een met de trainer erbij van het aaimoment. Het leek ons erg leuk om van beiden er een te hebben dus mijn moeder en ik hebben nog een extra foto gekocht en mijn maatje in plaats van een extra foto een sleutelhanger (met foto).
Het was ondertussen al namiddag maar we gingen nog niet naar huis. De trainers hadden ons namelijk geadviseerd nog even mij Morgan langs te gaan, de orka die enkele weken terug uit de Noordzee is gered. Zij was in de namiddag te bezoeken en dit wilden wij natuurlijk niet missen!
De rij voor Morgan was lang en de zon scheen ondertussen best fel. Ik schat dat we wel zo’n half uur hebben staan wachten maar we zijn hier wel flink voor beloond hoor! Eenmaal binnen begon net de uitleg van de trainer over Morgan die ons iets vertelde over haar, over hun plannen om haar uiteindelijk weer uit te zetten en over hoe nu verder. Morgen werd ondertussen gevoerd dus werd steeds actiever. Maar wat is die kleine meid toch klein zeg! Ik heb in mijn leven al meerdere orka’s gezien en zij is echt een baby, och zo schattig. Een gemiddelde orka is 6 meter lang en weegt zo’n 3000 kilo. Morgan is rond de 4 meter lang en weeg rond de 500 kilo. Ga dus maar na hoe klein ze is! Maar echt prachtig om te zien hoor. In ons kleine kikkerlandje een echte killer whale! Natuurlijk hoort ze hier niet thuis, en zeker niet in zo een klein bassin waar ze in zat. Maar dat is ook absoluut niet de bedoeling, dat ze hier blijft. De bedoeling is dat ze weer uitgezet gaat worden, en weer een ‘echte’ orka wordt. Nou en dat kan ik alleen maar toejuichen en prachtig vinden!

Na Morgan (en een ijsje) was het dan eindelijk echt tijd om naar huis te gaan. En hier waren we ook allemaal wel echt aan toe hoor. Mijn maatje (wiens enkelbanden een tijd terug zijn gescheurd) begon flink last te krijgen van haar enkel en mijn voeten waren ook niet om aan te zien. Puffend zijn we naar de auto gestrompeld en daar in neergeploft. Maar wel met een topdag achter de rug!
Deze dag was erg bijzonder voor me. Niet alleen vanwege de ontmoeting met Spetter, maar ook door de data. Zo’n 8 jaar geleden, op 6 augustus 2002 heb ik namelijk ook al eens meegedaan aan Dichter bij de Dolfijnen. Alleen toen aan het ‘echte’ project. Oftewel met een wetsuit aan echt het water in bij de dolfijnen (niet zwemmen hoor!) en snorkelen, hen trainen en helemaal van top tot teen aanraken. Dit was echt een ervaring om nooit te vergeten, een droom die uitkwam! En nu 8jr later (8, mijn geluksgetal) 10 dagen na de datum dat ik toen meedeed, stond ik daar weer in het water van de Odiezee in het Dolfinarium. Om weer een van die geweldige dieren te ontmoeten!

Mijn droom is om ooit nog eens echt met dolfijnen te gaan zwemmen. Maar voor nu zal deze 16e augustus, en die 6e augustus zoveel jaren geleden mij altijd bijblijven. Mij altijd bijblijven als een geweldige ervaring om nooit te vergeten!